De coronacrisis vraagt nog altijd veel aanpassingsvermogen van ondernemers. De salsadansschool Les in Salsa van Lis Reen (24) ging bijna ten onder aan de crisis, maar leden wisten 5.000 euro in te zamelen.

"Mijn vader danste altijd salsa. Toen ik veertien was, nam hij me mee op zijn motor naar salsales. Toen begon onze gezamenlijke passie voor salsadansen", vertelt de jonge ondernemer. "Ik heb eerst nog twee studies gedaan, maar mijn hart ging sneller kloppen van salsa en zo ontstond uiteindelijk mijn eigen dansschool." Eerst hobbymatig en in 2019 officieel. "Van maandag- tot en met vrijdagavond gaf ik les aan ruim honderd leerlingen op mijn eigen locatie. Overdag verzorgde ik de administratie en sociale media. Ik maakte in totaal zeker vijftig uur per week."

“Het afgelopen jaar voelde soms als een ellenlange, uitzichtloze tunnel.”

Totdat de deuren van haar dansschool moesten sluiten. "Ik durf wel te zeggen dat ik mijn eerste jaar onwijs goed had gedraaid. Daarom kom ik de eerste maanden van de crisis gelukkig rondkomen van mijn buffer. Twee weken dicht en dan weer open, dacht ik toen nog." Maar ze moest het ruim een jaar zonder haar leerlingen stellen. "Het afgelopen jaar voelde soms als een ellenlange, uitzichtloze tunnel."

Niet genoeg tijd om buffer weer aan te vullen

De buffer van Reen raakte logischerwijs snel op. "In de zomer mocht ik even open, maar toen kwam de tweede golf alweer. Ik had toen niet genoeg tijd gehad om de buffer weer aan te vullen." De vaste lasten waren pittig voor Reen. "Veel dansdocenten huren een ruimte per uur, maar ik huurde mijn locatie 24/7. Dat moest gewoon worden doorbetaald."

Ondertussen moest ze privé ook nog de kosten voor haar net gekochte woning ophoesten. "Voor de tegemoetkomingen van de overheid kwam ik niet in aanmerking. Om allerlei redenen: mijn bedrijf was nog te jong, ik was te klein en verdiende te weinig om de TVL aan te vragen."

Een frustrerende periode voor de ondernemer volgde. "Ik voelde me verplicht om tijdelijk een andere baan te zoeken. Gelukkig kon ik terugvallen op mijn opleidingen en zo kreeg ik een baan als groenbeheerder bij de gemeente." De heimwee naar haar leerlingen en salsadansen bleef. "Begin april plaatste ik een video op mijn Facebook-pagina om de leden te vertellen over de financiële problemen die ik ondervond door de crisis. Ik had toen net mijn vaste locatie officieel moeten opgeven. De locatie is toch het hart van de dansschool, dus dat deed pijn."

“Ik kon mijn oren niet geloven toen ik hoorde dat er ruim 5.000 euro was opgehaald voor mij.”

De videoboodschap maakte indruk en een paar leden begonnen geld in te zamelen voor het voortbestaan van de dansschool. "ik kon mijn oren niet geloven toen ik hoorde dat er ruim 5.000 euro was opgehaald voor mij. Zelf had ik er nooit om durven vragen. Helaas had mijn huurbaas al nieuwe huurders voor de ruimte gevonden, maar het is wel een fantastisch startkapitaal voor een nieuwe ruimte."

Baan als groenbeheerder nog niet opgezegd

Haar baan als groenbeheerder durft Reen voorlopig nog niet op te geven. "Ik wil eerst weer wat meer financiële zekerheid hebben. Het is wel heel zwaar om het opstarten van de dansschool met de functie bij de gemeente te combineren. Maar ik wil strijden voor mijn eigen bedrijf. Wat er ook gebeurt, aan stoppen heb ik nooit gedacht." De eerste lessen heeft Reen alweer gegeven, maar ze is er nog niet helemaal gerust op dat ze kan openblijven. "Het zit toch in je achterhoofd, een soort angst dat er weer maatregelen ingevoerd kunnen worden."

Bitter is Reen echter niet. "Zonder de steun van mijn leden had ik het de overheid misschien wel kwalijk genomen, maar ik heb ook wel begrip voor hun situatie. Het is moeilijk om alle ondernemers te helpen en je moet soms één lijn trekken." Tegelijkertijd vindt ze wel dat er meer aandacht had mogen zijn voor dansscholen in Nederland. "Er hebben echt veel dansscholen in de penarie gezeten. Ook dansen valt onder sport en bewegen. Het helpt je om mentaal en fysiek lekker in je vel te zitten."