Voor ondernemen geldt: al doende leert men. Door fouten te maken of het de volgende keer anders aan te pakken kan een bedrijf tot bloei komen. In Lesson learned delen ondernemers hoe zij zelf door schade en schande wijs zijn geworden. Deze week: Oprichter van The Next Closet Thalita van Ogtrop die bij alles wat ze doet, denkt: hoe draagt het bij aan een betere planeet?

  • Ondernemer: Thalita van Ogtrop
  • Opgerichte bedrijf: The Next Closet
  • Lesson learned: "Je langetermijnvisie voor ogen houden."

Samen met Lieke Pijpers startte Thalita van Ogtrop in 2013 The Next Closet, een online marktplaats voor tweedehands designerkleding. Daarmee gaat ze de strijd aan met een van de meest vervuilende sectoren van de wereld: de kledingindustrie. De start-up groeide, en ging van een antikraakschoolgebouw naar een eigen kantoorpand in hartje Amsterdam met eigen fotostudio en een team van 25 mensen.

"We bestaan nu net zeven jaar. In die tijd hebben we 12,5 miljoen badkuipen met afvalwater bespaard door kleren een tweede leven te geven."

Heb je een voorbeeld van hoe die langetermijnvisie je helpt?

"In het begin hadden wij niet het geld om qua salaris te concurreren met bedrijven als booking.com, maar die talenten hadden wij wel nodig." Door duidelijk te zijn over de duurzame doelstelling van het bedrijf, kon ze toch gemotiveerd talent aan zich binden, vertelt Van Ogtrop.

"Het grappige is dat Lieke en ik van origine al mega gericht zijn op duurzaam, maar ons team is dat tot de macht tien. Mensen worden echt boos als we bijvoorbeeld niet voor de duurzaamste hostingpartij kiezen."

Hoe houd je elkaar scherp op het gebied van duurzaamheid?

"Elke maand zitten we bij elkaar om na te denken hoe we andere mensen kunnen inspireren. Dat is geen verplichte meeting. Dan komen er ideeën als een merkenindex maken die je zegt wanneer je nieuwe duurzame kleding koopt en een calculator die je laat zien hoeveel afvalwater je bespaart met een kledingstuk."

Maak je met die ideeën winst?

"Nee, dat soort dingen leveren niet direct winst op. Maar mijn medewerkers komen met plezier werken, gaan met hart voor de zaak aan de slag en zullen niet snel naar de concurrent gaan. Op de lange termijn is dat meer waard dan een order van 10.000 euro binnenhalen."

Hoe merkte je wat jou drijft?

"Ik heb ooit stage gelopen bij Gucci in Milaan. Dat paste helemaal niet. Mijn volgende stage was bij de stichting Business in Development Network waarbij we ondernemers uit ontwikkelingslanden hielpen om te groeien. Niet door het voor ze te doen maar door ze te empoweren. Daar ging mijn hart van kloppen. Ik wil bijdragen aan een betere planeet."

"Soms denk ik wel eens: designerkleding? Dat klinkt wel mager wat betreft impact, het is niet dat ik de plastic soep aan het oplossen ben. Maar kleding is wel de tweede meest vervuilende industrie. Ik help mensen om hun kast op te ruimen en spullen te verkopen. Zich bewust te zijn dat áls ze iets nieuws kopen, dat iets kan zijn wat jaren langer mee kan gaan. Mijn moeder, mijn zusje en goede vrienden zijn in de loop van deze zeven jaar anders gaan shoppen en nadenken over kleding. Dat is al impact."

Ondernemen is volgens jou een rollercoaster. Leg dat eens uit.

"Het is alsof je elk jaar een nieuw bedrijf opricht. Van antikraak naar een vast kantoor, van alleen maar stagiaires naar een organogram met verschillende lagen, van niet-datagedreven naar volledig datagedreven, maar ook remote werken, de nieuwe CAO en dan nu corona."

"Ik denk dat ik per kwartaal een soort mini heart attack krijg. Zo van: deze had ik niet zien aankomen. Dan helpt het enorm om duidelijk voor ogen te hebben waar ik het allemaal voor doe. En als je het dan weer oplost, zit je in een ongelooflijke high. Je leert continu. Ik zou het niet anders willen, ik ben er helemaal verslaafd aan."