Je komt ze overal tegen: Nederlandse ondernemers in het buitenland. Waarom zijn ze ooit met de noorderzon vertrokken en is het gras echt zo veel groener aan de overkant? Deze week: Suze Dijkstra (30), die op Bali werkt als freelance schrijver, maar, benadrukt ze: níet als digital nomad.

Dijkstra woonde in Rotterdam toen haar relatie uitging. In de jaren ervoor probeerde ze haar vriend steeds maar over te halen te vertrekken uit Nederland en te verhuizen naar een plek waar het rustiger en groen is. Toen haar angstklachten verergerden en ze last kreeg van paniekaanvallen dacht Dijkstra: tijd om gewoon maar zelf te gaan.

"Ik was al eerder op Bali geweest. Toen vond ik het daar niet eens zo fantastisch, maar ik kreeg het gevoel dat ik daar langere tijd wilde zijn", vertelt Dijkstra. "Het plan was om op huizen te passen en zo een goedkoop onderkomen te hebben. Perfect, dacht ik, zo spaar ik geld uit, maar het kwam niet van de grond."

“Ga gewoon, denk ik vaak, en doe het stapje voor stapje. Het is geen huwelijk waar je je hele leven aan vastzit.”
Suze Dijkstra

Eigen huis en eigen dieren

Dijkstra werkt als journalist voor online media, blogt over hoogsensitiviteit en heeft haar eigen platform over praktische spiritualiteit. "Ik doe hier hetzelfde als wat ik in Nederland al deed en ik sta nog steeds ingeschreven bij de KVK. Binnenkort wil ik hier op Bali een retreat geven om mannen en vrouwen ook te helpen met transformeren en helen."

Die manier, benadrukt Dijkstra, is géén digital nomad lifestyle. "Ik reis niet rond en zit ook niet met mijn laptopje aan het zwembad. Ik vind dat echt een beetje een belachelijke term. Ik neem mijn werk heel serieus, maar wilde niet meer in een drukke stad wonen. Ik zocht naar rust en eenvoud en ik ben hier niet alleen om te yogaën."

“Ik reis niet rond en zit ook niet met mijn laptopje aan het zwembad.”
Suze Dijkstra

Het plan om op huizen te passen strandt al snel. "Ik ben niet zomaar met m'n rugzakje vertrokken uit Nederland. Ik had twee huizen geregeld voor de eerste maanden, maar bij aankomst bleek ik er helemaal niet terecht te kunnen. Een vreemd Frans stel deed voor me open en wilde me wegsturen en het tweede huis bleek er niet te zijn", aldus Dijkstra.

"Toen dacht ik: je bent hier ook om los te laten. Ik wilde mijn eigen huis en mijn eigen dieren. Dus na een tijdje in resorts te hebben gezeten, vond ik een huis in Canggu en ik adopteerde twee honden."

Emigreren is geen huwelijk

Canggu blijkt net zo druk als Amsterdam, zegt Dijkstra. "Het is er heel westers en vol hipsters. De buurt was gezellig en ondernemend, maar zo krijg ik alsnog een burn-out dacht ik, dus ik ben er weggegaan. Over twee weken krijg ik mijn eigen huis in Ubud, midden in de jungle."

"Ik krijg zo vaak mails van mensen die ook graag een tijdje naar het buitenland willen, en mij om advies vragen. Ga gewoon, denk ik vaak, en doe het stapje voor stapje. Het is geen huwelijk waar je je hele leven aan vastzit. Mijn advies? Doe rustig aan, en bedenk dat je niets kan verliezen door op langere tijd in het buitenland te verblijven. Je kan alleen terug naar waar je al was."