Je komt ze overal tegen: Nederlandse ondernemers in het buitenland. Waarom zijn ze ooit met de noorderzon vertrokken en is het gras echt zo veel groener aan de overkant? Deze week: Anne Nguyen Van Plat (55), die samen met zijn man (44) in het Vietnamese Ho Chi Minhstad en Hoi An homovriendelijke hotels runt.

Als je als homostel een hotel binnenloopt, zegt Anne Nguyen Van Plat, weet je meteen of je ergens welkom bent of dat ze gewoon op je geld uit zijn. En dat laatste is niet fijn, net zomin als begluurd te worden of je onveilig te voelen op vakantie. Dus begon Nguyen een homovriendelijk hotel samen met zijn Vietnamese man Trung: Pink Tulip Hotel.

Het stel is voor de wet in Nederland getrouwd, maar nog niet in Vietnam. Nguyen wil de eerste zijn die in Vietnam met een man trouwt, zegt hij, en om dat waar te maken wil hij best weer de barricaden op voor homorechten, zoals hij al eerder deed in Amsterdam.

Anne en Trung Nguyen voor hun homovriendelijke hotel in Vietnam (Foto: privécollectie)

'Mag ik hier mijn jurk aan?'

"We wilden eerst een homohotel beginnen dat echt alléén voor homo's is, en eventueel ook voor lesbiennes. Dat bleek in Vietnam toch iets te vooruitstrevend. Dus hebben we een homovriendelijk hotel. Iedereen is welkom. Dat laten we zien door zelf openlijk homo te zijn, door een regenboogvlag op de balie en door activiteiten te organiseren."

"We krijgen vaak mails met vragen als: ik ben transgender of travestiet, mag ik in het hotel lopen met mijn jurk en dameslaarzen aan? Wij geven daar dan serieus antwoord op. We werken ook samen met de lokale COC en en organiseren exposities en optredens." Het hotel heet Pink Tulip: het tulpje vanwege Nguyens Nederlandse nationaliteit en roze vanwege de homovriendelijkheid van het hotel.

“We krijgen vragen als: ik ben transgender, mag ik rondlopen met mijn jurk aan?”
Anne

In 2013 organiseerde Vietnam voor het eerst Vietpride, vertelt de hoteleigenaar. Sindsdien is er veel veranderd in de homo-acceptatie. Een stel studenten van de filmacademie begon met het uitzenden van de soap My Gay Best Friend, die razend populair werd in het land. "Natuurlijk zijn er vooral op het platteland mensen die homoseksualiteit niet willen snappen of accepteren. Maar het gaat de goede kant op. Mijn Vietnamese vrienden die homo zijn hebben thuis allemaal ruzie gekregen, maar na een tijdje is het bij hen allemaal wel weer goedgekomen."

'In Nederland hadden homo's het ook ooit slechter'

Vietnam is traditioneel, met bijbehorende rollenpatronen, zegt Nguyen. Die zullen niet zomaar veranderen. "Bij Vietnamese homostellen zie je heel duidelijk dat ook zij zich conformeren aan dat traditionele plaatje. Iemand is het mannetje, en de ander is het vrouwtje. Ik doe daar zelf ook aan mee door me bescheiden op te stellen, me aan te passen en ja te zeggen als ik liever nee zou zeggen. Dat is typisch vrouwelijk gedrag. Ik kan niet met mijn vuist op tafel slaan en roepen: we zijn allebei de man! Als homo in Nederland vergeet je weleens dat wij het ooit ook veel slechter hebben gehad. De homo-acceptatie moet zich nog ontwikkelen."

Als ondernemers doen de Nguyens het goed: Booking.com belde het stel om hen te feliciteren met het best geboekte hotel in Vietnam. Omdat het eerste hotel in Ho Chi Minhstad zo goed loopt, besloot de verhuurder de huurprijs van het pand en de grond te verhogen.

“Ik kan in Vietnam niet met mijn vuist op tafel slaan en roepen: we zijn allebei de man!”
Anne Nguyen

"En niet met een paar euro, maar met een absurd bedrag. Dat wilden we niet en we zijn gaan zoeken naar een nieuwe plek. In 2017 hadden wij al land gekocht in Hoi An om daar een tweede hotel te gaan bouwen, maar door die verhoogde huur besloten we het hotel in Ho Chi Minhstad te sluiten en ons helemaal op Hoi An te gaan focussen. In juni 2019 hebben wij toen de deuren van Pink Tulip Hoi An geopend, ook lhbti- vriendelijk."

'Nederland is te koud en afstandelijk voor Vietnamese man'

Met het sluiten van het hotel in Ho Chi Minhstad, stopte Nguyen ook met een Nederlandse traditie. "Ik zette de kerstbomen in het hotel altijd pas neer ná Sinterklaas, en haalde ze weer weg op Driekoningen. Daar ben ik nu mee gestopt. Ik heb wel een Sinterklaasje in mijn boom gehangen om toch een beetje mee te doen met de traditie. Maar Nederland mis ik niet. Het is er ook te koud en afstandelijk voor mijn man. In Vietnam ga je niet lekker een avond in je eentje voor de tv zitten. Nooit!"