Schouten blij met brons ondanks mislukt strijdplan op massastart

Irene Schouten en Annouk van der Weijden hadden zaterdag voor de olympische finale op de massastart een plan bedacht dat tot Nederlands goud moest leiden, maar mede door een knieblessure bij Van der Weijden werd het brons voor Schouten.

"We hadden een plan waarvan we echt dachten: dit brengt ons naar goud", aldus de 25-jarige Schouten. "Annouk zou op zevenhonderd meter van de streep volle bak aangaan en dan zou ik op driehonderd meter van de streep beginnen met sprinten, zodat er niemand meer overheen zou kunnen komen."

Het eerste deel van het plan viel al in duigen, doordat de 31-jarige Van der Weijden in de finale veel last had van haar knie. De nummer vier van de olympische 5 kilometer viel eerder op zaterdag in de halve finale, plaatste zich nog wel voor de eindstrijd, maar had te veel pijn om een rol van betekenis te spelen in de finale.

"Annouk kon helemaal niks door haar knie", baalde bondscoach Geert Kuiper. "Ze was blij dat ze na de halve finale op het middenterrein kon komen. Het is jammer dat Annouk weinig kon doen in de finale, dat is misschien net het verschil tussen winnen en derde worden."

Noodgedwongen

Schouten kwam nu al tweehonderd meter eerder op kop dan ze gewild had. De Andijkse begon daarom noodgedwongen al op vijfhonderd meter van de finish met sprinten. Op het laatste rechte stuk zag ze de Japanse Nana Takagi (goud) en de Zuid-Koreaanse Bo-reum Kim (zilver) nog voorbijkomen.

"Het was eigenlijk te vroeg om de sprint aan te gaan, maar ik kon niet anders", stelde Schouten. "Als ik mijn benen stil had gehouden, was ik klem komen te zitten. Ik ben blij dat ik het zo heb gedaan, want ik heb gereden voor wat ik waard was."

"Ik wist van tevoren dat ik goed in vorm en een van de snelste vrouwen in het veld was, maar ik kan mezelf niks verwijten. Takagi en Kim hebben vierhonderd meter achter mij gezeten in de sprint, waardoor ze energie konden sparen."

Daardoor won de vrouw wier coach eerder deze week geprobeerd had Schouten uit haar evenwicht te brengen met wat psychologische oorlogsvoering. De Japanse bondscoach Johan de Wit, oud-trainer van Schouten, zei tijdens een busritje tegen zijn landgenote dat ze veel beter kon dan ze in Zuid-Korea in de trainingen liet zien.

"Ik moest lachen en zei: 'Je hebt gelijk'", aldus Schouten. "Maar ik dacht: oké, volgens mij ben je een beetje bang voor me. En dat blijkt ook wel uit het feit dat Takagi de hele finale achter mij gereden heeft."

Trots

Een uurtje na haar race, met de bronzen medaille om haar nek, kon Schouten uiteindelijk wel tevreden zijn met haar derde plek bij de eerste olympische massastart ooit.

Ook omdat ze hoopte een medaille te winnen voor haar moeder Jolanda, die ruim een jaar geleden een zware hersenbloeding kreeg en sindsdien in een staat van laag bewustzijn zit.

"Deze plak is ook voor mijn moeder", aldus Schouten. "We hebben als familie een moeilijk jaar gehad en het is mooi dat ik met een medaille terug naar Nederland kan komen. Ik denk dat ze thuis wel trots op me zijn."

Lees alles over de Winterspelen in Zuid-Korea in ons dossier

Tip de redactie