Het deed Jorien ter Mors eind december veel pijn dat ze zich niet plaatste voor de olympische 1500 meter, maar haar coach Jeroen Otter opperde dat het haar wellicht geholpen heeft op weg naar het goud op de 1000 meter van woensdag in Gangneung.

"Er was nog maar één missie voor Jorien en dat was de 1000 meter, ze had geen andere kans op de langebaan", aldus Otter. "Misschien is dat wel de reden dat ze vandaag hier de olympische titel veroverd heeft, dat haar focus volledig op de 1000 meter lag."

De 28-jarige Ter Mors werd tussen kerst en oud en nieuw slechts vijfde op de 1500 meter bij het olympisch kwalificatietoernooi (OKT) in Heerenveen. Dat was niet genoeg voor een olympisch ticket voor de afstand waarop ze in 2014 goud won in Sochi.

"Als je haar laatste ronde op de 1000 meter ziet, dan denk ik dat Jorien hier in Zuid-Korea wel de strijd aan had kunnen gaan met Ireen Wüst", doelt Otter op de Brabantse die maandag de olympische titel veroverde op de 1500 meter. 

"Maar als Jorien de 1500 meter had mogen rijden, hadden we op een iets andere manier getraind en was het niet zo goed gegaan op de 1000 meter."

Pijn

Ter Mors maakte veel indruk op de kilometer door met 1.13,56 een baan- en olympisch record te schaatsen. Het verschil met de nummer twee Nao Kodaira (1.13,82) en Miho Takagi (1.13,98) was groot.

Otter zag maandag bij een training al dat zijn pupil in uitstekende vorm stak. "We deden een oefening waarbij we haar snelheid en kracht goed kunnen meten en toen ik de waardes zag dacht ik: dit kan niet meer fout gaan."

En dat terwijl Ter Mors een heel lastige aanloop kende naar de Spelen. Door een slepende rugblessure kon ze lang niet optimaal trainen en presteerde ze in wedstrijden ook niet zoals ze wilde. 

Na het OKT besloten de schaatsster en de coach dat ze een alles-of-nietspoging zouden wagen om Ter Mors toch in optimale vorm aan de start van de Spelen te krijgen. Dat betekende vooral dat de Enschedese weer haar volledige krachttrainingsprogramma ging afwerken.

"Als we niks veranderd hadden, was ze vandaag misschien vijfde of zesde geworden. Nu hebben we gezegd dat ze door de pijn heen moest bijten en dat haar lichaam niet meer zou bepalen wat we wel of niet zouden doen."

Relay

Toch kwam er een paar dagen voor de 1000 meter nog flinke hobbel voor Ter Mors, deze keer mentaal. Ze plaatste zich met de shorttrackploeg niet voor de finale van de aflossing, een teleurstelling die ze na de race het moeilijkste moment uit haar shorttrackcarrière noemde.

"Als je drie Spelen op rij de relayfinale probeert te halen en je verneukt dat op deze manier, dan is dat heel vervelend", aldus Otter, die het zelf ook niet makkelijk had met de uitschakeling van zijn vrouwenploeg. 

"Maar ik kon er wel van genieten dat Jorien de volgende dag wakker werd en zei: 'Fuck it, ik heb deze teleurstelling ingepakt en weggegooid en focus me nu op wat nog gaat komen, en dat is vandaag. Gisteren of eergisteren speelt niet meer mee'."

En dus konden Otter en Ter Mors woensdag wel juichen in de Gangneung Oval, de langebaanhal die vlak naast het shorttrackstadion staat.

"Er is niks mooiers dan dat je één doel voor ogen hebt en dat ook bereikt. Of zelfs overtreft, want in dit geval hebben we er zelfs wat meer uitgehaald dan dat we van tevoren dachten dat het zou worden."