Ter Mors blij dat risico's in voorbereiding Spelen zich hebben uitbetaald

Jorien ter Mors rekende woensdag op de olympische 1000 meter af met alle twijfels en fysiek ongemak. Na een welhaast perfecte race kroonde ze zich in Gangneung tot olympisch kampioen.

"Ik ben heel erg blij", aldus Ter Mors. "Ik heb het erg lastig gehad aan het begin van het seizoen. Richting de Spelen zijn we wat dingen anders gaan doen en het is geweldig dat dat zich op deze manier heeft uitbetaald. De mooiste prijzen win je als je ergens heel hard voor gewerkt hebt en precies op het goede moment in topvorm bent."

De 28-jarige Enschedese kampte deze winter met knieproblemen en vooral met een slepende blessure aan haar onderrug. Mede daardoor plaatste ze zich bij het olympisch kwalificatietoernooi (OKT) eind december niet voor de 1500 meter, de afstand waarop ze in 2014 olympisch kampioene werd.

Ter Mors kwalificeerde ze zich op de 1000 meter wel voor Pyeongchang 2018 en woensdag verzilverde ze dat ticket op zeer fraaie wijze in de Gangneung Oval. Met een olympisch en baanrecord van 1.13,56 was ze duidelijk sneller dan de Japanse vrouwen Nao Kodaira (1.13,82) en Miho Takagi (1.13,98).

"Ik had al anderhalve week heel veel zin in deze 1000 meter", zegt Ter Mors. "Ik voelde dat ik goed in mijn vel zat en goed aan het schaatsen was. Ik heb de afgelopen dagen echt afgeteld omdat ik dacht: het moet niet te lang meer duren, want straks verlies ik deze topvorm."

Beslissing

Dat de wereldkampioene 1000 meter van 2016 in topvorm aan de start stond in Zuid-Korea kwam vooral door een beslissing die ze samen met haar coach Jeroen Otter nam in de dagen na het OKT.

In aanloop naar het cruciale kwalificatietoernooi had Ter Mors amper aan krachttraining kunnen doen vanwege haar rugproblemen (haar vijfde lendenwervel is "niet helemaal honderd procent"), wat zich op het ijs vooral uitte in moeizame starts.

Ter Mors en Otter beseften dat succes op de Spelen uitgesloten was als ze doorgingen op dezelfde route en dus pakte de schaatsster vanaf begin januari weer haar volle krachttrainingsprogramma op.

"Ik heb daarmee veel risico genomen gezien de staat van mijn rug. De meesten mensen zouden zeggen dat ik dat niet moest doen, maar als sporter ben je een beetje gek en ga je voor alles of niets", aldus Ter Mors.

"De keuze was: óf ik probeer er alles uit te halen óf ik doe voorzichtig in de trainingen en dan word ik misschien vijfde op de Spelen. Nou, ik kom hier niet voor een vijfde plaats, dus ik heb alles op alles gezet om zo goed mogelijk aan de start te staan van deze 1000 meter en dat heeft goed uitgepakt."

Lichaam

Niet voor het eerst in haar loopbaan bewees Ter Mors woensdag dat haar hoofd vaak sterker is dan haar lichaam.

"Ik wil vaak heel veel, maar mijn lichaam wil dat niet altijd. Als je positief ingesteld, kun je je lichaam een beetje voor de gek houden over wat goed voor je is en dat heb ik de laatste weken wel gedaan."

Daarmee had ook deze olympische titel van Ter Mors weer een bijzonder verhaal, nadat haar gouden medaille in 2014 vooral heel emotioneel was omdat haar vader op dat moment ernstig ziek was.

"Beide olympische titels kennen een totaal andere weg naar het succes, maar ze zijn allebei heel bijzonder."

Tip de redactie