Vijf maanden nadat hij zijn linkeronderarm en -pols brak bij een botsing met een tractor veroverde Patrick Roest dinsdag op de Winterspelen de mooiste prijs uit zijn nog jonge carrière. De 22-jarige schaatser was dan ook dolblij met zijn zilveren medaille op de 1500 meter.

"Ik was al blij dat ik naar de Spelen mag en nu sta ik ook nog op het podium. Dit is ontzettend mooi", jubelde Roest.

De Zuid-Hollander startte in de Gangneung Oval al in de vierde van achttien ritten en met een persoonlijk record van 1.44,86 zette hij een zeer scherpe tijd neer. Uiteindelijk deed alleen zijn ploeggenoot Kjeld Nuis (1.44,01) het beter.

Roest zocht tijdens het lange wachten op de tribune de steun op van zijn familie, maar dat hielp niet heel erg.

"Ze waren net zo zenuwachtig als ik", glimlachte de boerenzoon uit Lekkerkerk. "Het was niet makkelijk voor ons, want we waren allemaal goed gespannen. Maar het is gelukt, geweldig."

Steun

Roest had half september de steun van zijn familie al hard nodig toen hij bij een skeelertraining van zijn ploeg Lotto-Jumbo tegen het wiel van een tractor die opeens de weg op reed botste.

De linkerarm van de voormalig wereldkampioen bij de junioren was flink gehavend, met twee breuken "helemaal door" en ook nog tien haarscheurtjes. Met nog maar anderhalve maand tot de start van het schaatsseizoen leken de Olympische Spelen, laat staan olympisch succes, in één klap heel ver weg.

"Mijn aanloop naar de Spelen is allesbehalve ideaal geweest", stelde Roest. "Technisch kun je nog wel aardig schaatsen met een breuk in je arm, maar zo'n blessure kost wel ontzettend veel energie. Buiten de trainingen om was ik moe en dat was nogal frustrerend."

Reserve

De pupil van Jac Orie kon de trainingen al vrij snel na het ongeluk weer oppakken, maar het duurde lang voordat hij weer begon te geloven dat hij nog wat van het seizoen kon maken. In aanloop naar het cruciale olympisch kwalificatietoernooi (OKT) van eind december was hij verre van zeker van zijn zaak.

"Het begin van mijn seizoen was erg lastig omdat ik niet mee mocht doen aan de World Cups. Ik mocht wel meereizen omdat ik reserve was, maar dat is niet echt leuk. Vorig seizoen reed ik alles en nu keek ik overal alleen maar toe. Gelukkig heb ik de knop om kunnen zetten voor het OKT en daar een ontzettend mooie race neergezet op de 1500 meter."

Roest eindigde in Thialf als derde achter Nuis en Koen Verweij, wat genoeg bleek voor olympische kwalificatie. "Op dat moment wist ik dat het met de vorm wel goed zat. Maar zelfs tot vanochtend wist ik niet of het mogelijk was om hier op de Spelen een medaille te winnen."

Groot scherm

Het werd zilver en die plak zorgde niet alleen in Gangneung voor vreugde. In het ijsgebouw van Lekkerkerk keken vele fans op een groot scherm naar de succesvolle 1500 meter van hun plaatsgenoot.

"Schaatsen is heel populair in Lekkerkerk", aldus Roest. "Onze schaatsvereniging is ook erg enthousiast. Ze hebben vandaag met z'n allen naar mijn race zitten kijken. Ik heb ze nog niet kunnen spreken, maar ik denk dat het wel gezellig is geweest."

Lees alles over de Winterspelen van Pyeongchang in ons dossier