Anesi vindt brons echtgenote Leenstra mooier dan eigen olympische titel

Matteo Anesi won in 2006 met het Italiaanse team olympisch goud op de ploegachtervolging in Turijn, maar de in 2014 gestopte schaatser genoot meer van de bronzen plak van zijn vrouw Marrit Leenstra maandag op de 1500 meter in Gangneung.

"Ik ben nu blijer dan toen ik mijn eigen medaille won, absoluut", glunderde Anesi in de catacomben van de Gangneung Oval.

"Ik was nog maar een kind (hij was 21, red.) toen ik goud won in 2006, dus ik wist niet goed wat het betekende. En Marrit heeft zo veel pech gehad in haar carrière. Als ze kans had op een medaille lukte het steeds net niet, om allerlei redenen. Ze was altijd 'mevrouw vierde plaats', maar nu is ze vier jaar lang 'mevrouw derde plaats'."

De 28-jarige Leenstra, die in 2014 trouwde met Anesi, eindigde maandag op de olympische 1500 meter als derde achter Ireen Wüst en de Japanse Miho Takagi. Het verschil met de vierde plaats van Lotte van Beek was maar één honderdste.

Ontlading

Leenstra eindigde in het verleden al zes keer als vierde op WK's en de Olympische Spelen en dus was de ontlading enorm toen ze maandag eindelijk haar eerste individuele medaille won op een mondiaal toernooi

"Ik dacht dat ze weer vierde zou worden", gaf Anesi toe. "Ik dacht dat Miho Takagi en Heather Bergsma in de laatste rit nog onder haar tijd zouden duiken, maar Bergsma redde het niet."

"Voor 'mevrouw vierde plaats' is het een grote stap om op het podium te komen. Wij weten met z'n tweeën welk verhaal er achter deze medaille zit. Ups en downs, bloed, zweet en tranen. Dit is het einde van een zware reis die we twee jaar geleden samen zijn begonnen."

Leenstra besloot medio 2016, toen ze zonder ploeg zat na het stoppen van Team Corendon, naar Italië te verhuizen om te trainen onder Maurizio Marchetto. Anesi speelde een belangrijke rol bij de keuze voor de coach die hem in 2006 naar olympisch goud leidde.

"Marrit voelde zich wat verloren, ze wist niet goed wat ze moest doen na het stoppen van Corendon. Dus ik zei tegen haar: 'Ga met Marchetto praten, want hij is een heel succesvolle coach. Hij zal je sterker maken en je zal met gemotiveerde, jonge schaatsers gaan trainen. Dat is wat je nodig hebt.' En nadat ze met Maurizio had gepraat, besloot ze om deze route te nemen."

Te aardig

De bronzen medaille van de Nederlandse Leenstra zorgde in Zuid-Korea daarom ook voor vreugde in het Italiaanse kamp. "Iedereen in het Italiaanse team is blij voor haar, omdat ze zo aardig is. Ik zei altijd tegen haar dat ze te aardig is om te winnen. Maar wat kun je eraan doen?", glimlachte Anesi.

Volgens de assistent-coach van de Italiaanse ploeg lag de sleutel van de olympische medaille van Leenstra bij het olympisch kwalificatietoernooi (OKT) eind december. Daar pakte de Friezin drie startbewijzen voor Pyeongchang, terwijl de omstandigheden allesbehalve ideaal waren.

"Alleen Marrit, ik en een fysio waren in Heerenveen voor het OKT, omdat de Italiaanse ploeg zich in Baselga di Piné aan het voorbereiden was op de Spelen. Dat was heel moeilijk, zoals de afgelopen twee jaar in zijn geheel een achtbaan waren voor ons. Maar die achtbaan heeft een fantastisch einde."

Lees alles over de Winterspelen van Pyeongchang in ons dossier

Tip de redactie