De coronamaatregelen voor journalisten die verslag doen van de Olympische Spelen in Peking zijn ontzettend streng. Mag je wel buiten je hotelkamer komen? Hoe werkt het als je ergens iets wil gaan eten of kan dat helemaal niet? Hoe vaak moet je getest worden? Stel jouw vraag op ons reactieplatform NUjij en vanaf 13.00 uur zal onze verslaggever de beste en meestgestelde vragen beantwoorden.

Het concept van de vragensessie is simpel: jij stelt je vraag onder dit artikel en Jeroen van Barneveld, sportverslaggever van NU.nl, geeft vanaf 13.00 uur een uur lang antwoord op de beste en meestgestelde vragen. De antwoorden verschijnen in het liveblog hieronder.

Bedankt voor alle interessante vragen in deze vragensessie. Hopelijk heb ik jullie vragen zo goed mogelijk beantwoord. Groeten vanuit China en tot de volgende!
maandag 14 februari om 12:53
Vraag van Hans_Voerknecht: "Denken de Chinezen dat omikron net zo gevaarlijk is als eerdere COVID-19-varianten of weten ze ook dat het een stuk minder ernstig is?"

Aan de coronamaatregelen hier te zien denken de Chinezen waarschijnlijk nog dat de omirkonvariant van het coronavirus net zo ziekmakend is als de eerste variant die opdook in Wuhan. Onderzoeken hebben overduidelijk aangetoond dat dit niet zo is. Toch gebruikt de Chinese overheid de lockdown nog altijd als paardenmiddel om het virus in te dammen. De vraag is hoelang dat vol te houden is, want de economie hier lijdt er behoorlijk onder.
maandag 14 februari om 12:52
Vraag van een lezer op Instagram: "Hoe verplaats je je in Peking?"

Wij worden met speciale olympische bussen, taxi's en trainen vervoerd van het hotel naar het perscentrum en de stadions. Het hoogtepunt was de hogesnelheidstrein die ons afgelopen donderdag bracht naar de skipiste in Zhangjiakou, zo'n 200 kilometer ten noorden van Peking. De trein reed liefst 300 kilometer per uur.
maandag 14 februari om 12:51
Vraag van Fragment: "Er lijkt in onze Westerse wereld veel sinofobie te heersen, vaak te lezen in veel comments en subjectievere journalisten. Hoe behoeden jullie hiervoor in jullie stukken?"

Wij schrijven als sportverslaggevers niet over de maatregelen en het regime in China. Daar hebben we onze eigen experts voor, onder wie Harm Ede Botje. Dit om juist te voorkomen dat we schrijven over onderwerpen waar we zelf niet in thuis zijn.
maandag 14 februari om 12:49
Vraag van een lezer op Instagram: "Wat was de meest opvallende coronagadget die je hebt gezien?"

In het hotel van mijn collega Bas Scharwachter en in het perscentrum rijdt een desinfectierobot rond. Eens in de zoveel tijd komt er desinfectiespray uit een gat. Of het helpt in de coronabestrijding is maar de vraag, maar hilarisch is het wel. Helaas kan ik je er via deze weg geen foto's van sturen. Toets het maar eens in op Google.
maandag 14 februari om 12:47
Vraag van John_Landmijn: "Klopt het dat het testen in China veel hardhandiger gaat dan in Nederland?"

Dat idee kreeg ik wel toen ik bij aankomst op het vliegveld werd getest. Het stokje ging zo diep in mijn neus dat ik er een bloedneus van kreeg. Het voelde als een drilboor die nooit stopte. Gelukkig bleek dat een uitzondering. Hier in de olympische bubbel nemen ze alleen een keeltest af. Dat is ook geen pretje, maar dat is een coronatest in principe sowieso niet, haha. Verschillen met de testen in Nederland merk ik dus niet.
maandag 14 februari om 12:44
Vraag van een lezer op Instagram: "Welke sporter hoop je nog te kunnen interviewen?"

Het zou mooi zijn om Sven Kramer nog te kunnen spreken na de massastart, die dinsdag afgewerkt wordt. Het is zijn laatste race in zijn loopbaan en we hebben het over een sporticoon.
maandag 14 februari om 12:41
Vraag van Poarnemius_Maximus: "Wat doen jullie als jullie niet aan het werk zijn? Hoe vermaak je je op je hotelkamer? Is er bijvoorbeeld iets als Netflix?"

Eigenlijk zijn we voor een groot deel van de dag aan het werk. Er zijn immers verspreid over de hele dag wedstrijden waar Nederlanders in actie komen, en daar moeten wij natuurlijk bij zijn. Werkdagen van acht uur zijn eerder uitzondering dan regel, en dan bedoel ik natuurlijk dat we veel langere dagen maken, haha. Gelukkig hebben we na de Spelen een lange vakantie om van deze marathondagen bij te komen.

In ons hotel is er amper vermaak. Het internet is hemeltergend traag, er is geen gym en ook geen ontspanningsruimte. Het enige wat we hebben is een eetruimte waar we 's avonds aan een tafeltje kunnen zitten. Erg gezellig is dat ook niet, omdat er een tussenschot van plexiglas op de tafel staat. Elkaar verstaan doen we dan ook niet.

Gelukkig biedt WhatsApp zo nu en dan uitkomst. Dankzij een VPN-installatie kunnen we gelukkig op alle westerse apps die in China verboden zijn, zoals WhatsApp, Facebook, Google en Netflix. Maar voor de gezelligheid hoef je momenteel absoluut niet naar China te gaan. Hier moeten ze nog ontdekken dat COVID-19 niet meer zo levensbedreigend is als twee jaar geleden.
maandag 14 februari om 12:39
Vraag van Evestraw: "Blijven de Chinese coronamaatregelen ook zo streng na de Olympische Spelen?"

Dat is een goede vraag. De maatregelen in China laten zich vrij moeilijk voorspellen. Bij een handjevol besmettingen krijgen bewoners van wijken uit miljoenensteden van de één op de andere dag een strenge lockdown opgelegd. Dat was voor de Spelen ook al zo, dus ik denk dat dat niet zal veranderen als dit sportfestijn is geweest. Maar eigenlijk kan ik daar geen zinnig woord over zeggen.
maandag 14 februari om 12:35
Vraag van Herman_Steenbergen: "Zijn de maatregelen die bij de spelen worden getroffen, in vergelijking met hoe het elders in de wereld gaat, zinvol of is het voornamelijk PR?"

De coronamaatregelen hier in China zijn hier ontzettend streng: we leven in een parallel universum waarin mondkapjes, testen en desinfectiegel de belangrijkste producten zijn. Maar de olympische bubbel werkt wel. Er worden hier amper besmettingen gemeld en we wanen ons volledig veilig, zelfs in overvolle bussen. De vraag is alleen of deze strenge maatregelen nog te rechtvaardigen zijn nu er zo weinig coronabesmettingen rondom de Spelen worden gemeld. Maar goed, we zijn hier te gast en hebben ons maar aan te passen aan de regels van het land. Leuk is anders natuurlijk, maar het heeft weinig zin om daar energie in te steken. Als je denkt dat je in China de regels kunt aanpassen, kom je al snel van een koude kermis thuis. Hier zijn regels echt regels.
maandag 14 februari om 12:31
Vraag van een lezer op Instagram: "Hoe is de relatie tussen journalisten onderling? Veel haat en nijd of juist vriendelijk?"

De relatie tussen journalisten onderling is over het algemeen prima. Maar in een grote groep zijn er natuurlijk altijd spanningen tussen bepaalde individuen en dat is bij de Nederlandse sportpers ook niet anders. Maar ik moet zeggen dat dat uitzonderingen zijn.

Ik was in de eerste dagen na aankomst op de Spelen nauw contact van een besmette persoon in een vliegtuig. Verschillende collega's vroegen hoe het ging, omdat ik niet met Nederlandse sporters mocht spreken. Dat gebeurt natuurlijk niet als er onderling haat en nijd is. Ik kreeg ook bandjes van collega's opgestuurd zodat ik mijn werk kon doen.
maandag 14 februari om 12:24
Vraag van een lezer op Instagram: "Hebben jullie persvrijheid of zijn er bepaalde dingen die niet gezegd mogen worden?"

Wij kunnen in principe alles schrijven wat we willen. Voor zover ik weet zijn media hier nog niet gecensureerd. Ook over een onderwerp als tennisster Peng Shuai, die een voormalige vicepremier van China beschuldigde van seksueel misbruik, kunnen we hier schrijven wat in ons opkomt. De Chinese overheid zou zichzelf ook in de voet schieten als journalisten op enige wijze de mond wordt gesnoerd. Dat leidt anders tot een wereldwijde rel en dat is het laatste wat ze hier willen op de Spelen, die een prestigeproject van de Chinese president Xi Jinping zijn.
maandag 14 februari om 12:24
Vraag van HighWayHouse: "Ik ben de afgelopen twee jaar wel gewend geraakt om elkaar uitsluitend per video connectie te spreken en te zien. Waarom is het zo belangrijk dat sportverslaggevers fysiek aanwezig zijn om verslag te kunnen geven?"

De betekenis van het woord sportverslaggever geeft eigenlijk al antwoord op je vraag. We doen verslag van iets wat er gebeurt. En om verslag te kunnen doen, is het van cruciaal belang om daarbij fysiek aanwezig te zijn. Dan zie je in een stadion wat er gebeurt, welke sfeer er hangt en de emotie bij sporters. Dat krijg je allemaal niet mee als je voor een televisie kijkt. Dan zie je alleen wat de televisieregisseur interessant vindt, terwijl wij verslaggevers op veel meer zaken letten. We moeten het geschraap van het ijs bij wijze van spreken willen horen.

Voor interviews met sporters is een videoverbinding een alternatief. Dat is ook vaak gebeurd in de aanloop naar de Spelen. Maar het levert niet de persoonlijke gesprekken op die face-to-face vaak wel plaatsvinden. Een videogesprek is vaak plastisch en rommelig. Soms valt de internetverbinding ook nog eens uit.

Het is te vergelijken met de eerste coronagolf, toen veel mensen via video belden met hun familieleden. Dat levert misschien ook veel minder mooie gesprekken op dan eenmaal samen in de woonkamer.
maandag 14 februari om 12:16
Vraag van een lezer op Instagram: “Hoe vaak worden jullie getest?”

Wij worden dagelijk getest op het coronavirus. Die test kunnen we op elk moment van de dag afnemen, van ‘s ochtends vroeg tot ‘s avonds laat. Zolang we het maar dagelijks doen. De testen worden uitsluitend met een stokje in de keel afgenomen, dus het verhaal dat ze hier op de Spelen aan anale testen doen, is een fabeltje.
maandag 14 februari om 12:08
Vragen van Henki567:
"
Zitten de sporters van 'TeamNL' die klaar zijn nog steeds in een bubbel?
Mogen ze elkaar in hun appartementen bezoeken?
Hoe ervaren ze hun verblijf?
Mogen ze naar elkaars wedstrijden gaan om 'TeamNL' toe te juichen?"

De sporters die al in actie zijn gekomen op de Winterspelen, worden niet direct op het vliegtuig naar Nederland gezet, zoals tijdens de Spelen van 2016 in Rio de Janeiro het geval was met de zogenoemde 'loservlucht'. Zo was skeletonster Kimberley Bos vandaag, twee dagen nadat ze historisch brons had gewonnen,  aanwezig bij de kwalificatiewedstrijden van haar goede vriendin en snowboardster Melissa Peperkamp.

Bos en andere sporters die al klaar zijn, zitten in dezelfde bubbel als de sporters die nog in actie moeten komen en moeten zich daarom aan dezelfde maatregelen houden. Dat betekent onder meer dagelijks testen. Omdat een bezoek aan de stad onmogelijk is, leidt dat niet tot overlast. Een kroegbezoek na een wedstrijd is immers onmogelijk, dus lallende atleten na een avondje doorzakken gaan sporters hier tegenkomen. Ze mogen wel bij elkaar over de vloer komen.

De sporters zijn zelf hartstikke tevreden over het verblijf in het olympisch dorp. Shorttrackbondscoach Jeroen Otter sprak een week geleden over het beste olympisch dorp ooit, terwijl hij er al een heel aantal heeft meegemaakt. Shorttracker Sjinkie Knegt had nog wel wat te klagen over de menukaart, die volgens hem nogal simpel was, maar de recensies zijn over het algemeen erg positief.
maandag 14 februari om 12:03
Vraag van Martijn_Veerman: "Hoe vrij kan je als een verslaggever bewegen in China? wat kan je doen als je niet met het werk bezig bent?"

Vrij bewegen is een illusie voor een verslaggever tijdens deze Winterspelen. Net als sporters, vrijwilligers en officials zitten wij in de zogenoemde olympische bubbel, volledig afgesloten van de Chinese bevolking. De Chinese overheid heeft deze afgesloten zone voor de olympiërs ingericht om te voorkomen dat de Spelen tot een corona-uitbraak leiden.

Dat betekent dat we niet zomaar naar een stadion kunnen lopen, geen ommetje kunnen maken buiten het hotel en al helemaal niet de stad in kunnen. Daar wordt streng op toegezien. Ons hotel is afgezet met een groene schutting. Die wordt op elke moment van de dag, ook 's nachts, bewaakt door zes agenten. Bij het megagrote perscentrum staan niet alleen agenten, maar ook tientallen camera's. Elke voetstap van ons wordt hier gevolgd.

Gelukkig staat dat ons werk als sportverslaggever niet in de weg. We worden in aparte taxi's, bussen en treinen vervoerd naar het hotel en de stadions, kunnen de wedstrijden zien en ook met alle sporters spreken, zij het op afstand en altijd met een mondkapje op. En aangezien we bijna de hele dag aan het werk zijn, missen we alle pleziertjes daarbuiten ook niet heel erg. Helaas is dit geen schoolreisje, maar dagelijks hard werken.
maandag 14 februari om 11:44
De coronamaatregelen voor journalisten die werken tijdens de Olympische Spelen in Peking zijn ontzettend streng. Mag je wel buiten je hotelkamer komen? Hoe werkt het als je ergens iets wil gaan eten, of kan dat helemaal niet? Hoe vaak moet je testen? Stel jouw vraag op ons reactieplatform NUjij en vanaf 13.00 uur zal onze verslaggever Jeroen van Barneveld de beste en meestgestelde vragen beantwoorden.
maandag 14 februari om 10:02
Het concept van de vragensessie is simpel: jij stelt je vraag onder dit artikel en Jeroen van Barneveld, sportverslaggever van NU.nl, geeft vanaf 13.00 uur een uur lang antwoord op de beste en meestgestelde vragen. De antwoorden verschijnen in het liveblog hieronder.