De zilveren race van Arno Kamminga op de 100 meter schoolslag bij de Olympische Spelen zat maandag vol emotie. De 25-jarige zwemmer was in het Tokyo Aquatics Centre met zijn gedachten bij zijn overleden moeder en dat maakte veel in hem los.

"De gedachte aan mijn moeder bracht wat extra's in me boven. De emotie zorgde ervoor dat ik extra energie in de race kon leggen. Het gaf iets magisch, bovenop de magie van de Spelen", vertelde een trotse Kamminga met zijn zilveren plak om zijn nek.

De moeder van de Katwijker overleed toen hij vijftien jaar oud was. "Maar ik weet zeker dat ze nu meekijkt. Net voordat ik het podium op ging, dacht ik weer aan haar. Dat deed echt wat met me, ik raakte geëmotioneerd."

Familie en vrienden van Kamminga keken mee vanuit Nederland en zagen hoe hij aantikte in 58,00. Alleen de torenhoge favoriet Adam Peaty uit Groot-Brittannië was sneller (57,37) dan de Nederlander, terwijl het brons naar de Italiaan Nicolò Martinenghi (58,28) ging.

Kamminga zwemt naar historische zilveren medaille op de schoolslag
25
Kamminga zwemt naar historische zilveren medaille op de schoolslag

'Twee jaar geleden was ik kansloos'

Vlak na de finish waren de familie en vrienden van Kamminga thuis via een liveverbinding te zien op het grote scherm in het zwemstadion in Tokio en ook dat deed Kamminga veel. "Ik kan de familie die ik in de afgelopen anderhalf jaar gezien heb op een hand tellen. Ik heb veel moeten opgeven voor een olympische droom, maar ze hebben me wel altijd gesteund."

Dat zorgde er wel voor dat Kamminga de afgelopen jaren transformeerde van een zwemmer die de Spelen in Rio de Janeiro niet eens haalde tot een wereldtopper, die de eerste Nederlandse man met een olympische medaille bij het langebaanzwemmen is sinds Pieter van de Hoogenband in 2004.

"Ik zag Pieter net staan en toen realiseerde ik me dat ook nog. Ik sta in een rijtje met dé man van het Nederlandse zwemmen. Heel bijzonder en onwerkelijk. Twee jaar geleden was ik nog kansloos, nu heb ik een medaille. Dit zilver voelt als goud."

'Ik heb als een kluizenaar geleefd'

Een belangrijke rol bij de transformatie van Kamminga was weggelegd voor zijn coach Mark Faber, die met hem ging werken toen hij Rio had gemist en hij zelfs twijfelde over of hij wel moest doorgaan als zwemmer.

"Het mooiste aan deze medaille zijn de herinneringen aan de afgelopen vijf jaar. Alle opofferingen, al vind ik het leven als topsporter het mooiste wat er is. Elke dag keihard trainen is heerlijk. Maar ik heb wel als een kluizenaar moeten leven."

De afgelopen weken ging Kamminga heel ver in dat kluizenaarsbestaan, omdat hij absoluut wilde voorkomen dat hij positief op corona zou testen. "Ik heb bijna alleen maar op mijn kamer gezeten. Geen enkel risico. Niets mocht in de weg staan tussen mij en de races. En dat is gelukt. Ik ben dolgelukkig."

Kamminga zwemt in Tokio ook nog de 200 meter schoolslag, maar hij heeft op die afstand wel iets minder kans op een medaille. De series staan dinsdag al op het programma.