Bondscoach Loes Gunnewijk had zondag in de olympische wegrit grote moeite om de juiste koersinformatie bij haar rensters te krijgen. Mede daardoor koos de favoriete Nederlandse ploeg niet altijd voor de juiste tactiek en ging het goud naar de onbekende Oostenrijkse Anna Kiesenhofer.

Een half uurtje na een van de vreemdste vrouwenkoersen uit de recente geschiedenis, staat Gunnewijk op het gras naast het rechte stuk van de Fuji Speedway met frisse tegenzin een batterij aan Nederlandse journalisten te woord.

Het moest haast wel goud worden voor Nederland in wegrit voor de vrouwen, met het 'dreamteam' Anna van der Breggen, Annemiek van Vleuten, Marianne Vos en Demi Vollering aan de start. Maar aan het einde van de rit was het 'slechts' zilver voor Van Vleuten, die ook nog juichend over de streep kwam omdat ze niet wist dat er met Kiesenhofer nog een renster voorop reed.

"We hebben geprobeerd vanuit de auto updates te geven over de koersinformatie, maar op veel plekken was dat niet mogelijk", verzuchtte Gunnewijk. "Ja, er was miscommunicatie. De rensters hebben tijdens de koers niks te horen gekregen, of in ieder geval te weinig."

Van Vleuten denkt gewonnen te hebben: 'We kregen niets door'
32
Van Vleuten denkt gewonnen te hebben: 'We kregen niets door'

Geen oortjes toegestaan in Tokio

Bij de olympische wegrit zijn net als bij een WK geen oortjes toegestaan. Gunnewijk, die in een auto achter het peloton reed, kon dus alleen met haar rensters praten als zij zich naar achter lieten zakken en naast haar kwamen rijden.

Na een van die updates dachten de Nederlandse rensters dat de Poolse Anna Plichta solo op kop reed en niet Kiesenhofer, zo zeiden Vos en Van der Breggen na de koers. Daarom dacht Van Vleuten dat ze voor de zege kon rijden toen ze Plichta diep in de finale bijhaalde.

"Het was voor de rensters niet helemaal duidelijk wie er vooruit was", erkende Gunnewijk. "In de finale hier op het circuit hadden we op een gegeven moment wel het idee dat de rensters het niet wisten, maar zonder oortjes konden we niet zoveel meer. Het is niet zo dat we elke minuut naast de rensters kunnen rijden."

Annemiek van Vleuten kwam juichend over de streep.

Annemiek van Vleuten kwam juichend over de streep.
Annemiek van Vleuten kwam juichend over de streep.
Foto: Getty Images

'Het is allemaal niet zo zwart-wit'

Kiesenhofer en Plichta zaten in een kopgroep van vijf die aan het begin van de koers ruim tien minuten kreeg van het peloton. Gunnewijk, die sinds 2019 bondscoach is en de afgelopen twee jaar met de Nederlandse ploeg de wereldkampioen leverde, had voor de koers met haar rensters een maximale voorsprong afgesproken die een kopgroep mocht krijgen, maar wilde na afloop niet zeggen wat die afspraak precies was.

"Ik wil het hier eerst met de hele ploeg over hebben voordat ik het in de pers bespreek. Weet je, je kunt vooraf van alles afspreken en dat hebben we ook gedaan, maar je zult toch ook altijd in de koers moeten kijken hoe de situatie is."

"Het is allemaal niet zo zwart-wit. Je moet niet vergeten dat de rensters geen tv-scherm hebben, zij zitten in de koers en er is allemaal hectiek. Het is dus niet zo simpel als het op tv lijkt."

Gunnewijk koos ervoor om in Tokio met vier potentiële winnaars te starten en niet één duidelijke knecht te selecteren. "Achteraf kun je makkelijk zeggen: als dit, als dat. Ik denk dat hier gewoon de vier sterkste rensters van Nederland hebben gereden en dat ze er alles aan hebben gedaan. Al kwamen we hier natuurlijk met het doel om goud te halen."