Debby Willemsz stopte wegens motivatieproblemen, maar twee jaar later is ze er toch bij in Tokio. De waterpolokeepster is een belangrijke kracht in het Nederlands team, dat zich voor het eerst sinds het sensationele goud in 2008 geplaatst heeft voor de Olympische Spelen.

Met een aantal speelsters waarmee Debby Willemsz zich nu voorbereidt op de Spelen, heeft ze twee jaar geleden om tafel gezeten. Het was toen ze ineens terug was bij Oranje, nadat ze bedankte en maanden geen contact had met sommige leden van de selectie.

"Toen heb ik gezegd: ik ben er weer en ik heb precies hetzelfde doel als dat jullie hebben en dat zijn de Spelen. Als je iets tegen mij wil zeggen, moet je het nu doen en niet volgende week", vertelt ze.

"Zeker met de keepers hebben we natuurlijk even gezeten. Maar daarna was het eigenlijk al vrij snel weer normaal, alsof ik niet weg was geweest."

De waterpolosters na het veroveren van het Olympisch ticket op het OKT in Triëst.

De waterpolosters na het veroveren van het Olympisch ticket op het OKT in Triëst.
De waterpolosters na het veroveren van het Olympisch ticket op het OKT in Triëst.
Foto: Pro Shots

De gesprekken waren voor Willemsz de afsluiting van een vreemde en niet altijd even leuke periode. Jarenlang was ze de nummer één geweest van Oranje, met als hoogtepunt drie gestopte strafworpen tegen titelverdediger Italië op het EK 2014. Maar sinds de entree van Laura Aarts in de selectie moest ze steeds vaker genoegen nemen met een rol als reservekeepster.

"Ik zag in eerste instantie nog een belangrijke rol voor me weggelegd. Ik was een sfeermaker en deed langs de kant alles voor Laura, zodat zij de optimale prestatie kon leveren. Dat heb ik nog best lang volgehouden, want uiteindelijk neemt niemand genoegen met een rol op de bank. Zeker niet als je bedenkt hoeveel tijd en energie je erin steekt."

En toen, in het voorjaar van 2019, was het klaar…

"Ja, dat was het moment dat ik het echt niet meer trok. Ik was ongelukkig, waterpolo werd een verplichting. Ik kon niet meer met vriendinnen weg en mocht ook geen wijntje meer drinken. Normaal heb ik daar geen moeite mee, maar dat begon enorm te frustreren omdat als reservekeepster een beloning uitbleef. Ik haalde er geen voldoening meer uit."

Heb je overwogen om niet alleen te stoppen bij Oranje, maar ook op clubniveau?

"Nee, ik wilde nog heel graag laten zien dat ik een goede keeper ben en had snel besloten dat ik daarnaast dingen wilde doen waar ik echt gelukkig van werd."

Debby Willemsz (links) naast ploeggenoot Brigitte Sleeking.

Debby Willemsz (links) naast ploeggenoot Brigitte Sleeking.
Debby Willemsz (links) naast ploeggenoot Brigitte Sleeking.
Foto: Getty Images

Eén van die dingen was een transfer naar Spanje, waar Willemsz voor de tweede keer tekende bij CN Mataró. "Alles was vrij snel rond en ik had mijn spullen daar al heen gebracht."

Uiteindelijk kwam het toch niet tot een transfer naar Spanje. Het verhaal kreeg een wending doordat ook Aarts in augustus 2019 een punt zette achter haar interlandloopbaan. Hoewel ze een basisplaats had bij Oranje, kampte ook zij met motivatieproblemen. Zo zag Havenga zich gedwongen Willemsz, vier maanden na haar vertrek, te vragen voor een terugkeer. En dit keer met basisplaats in het verschiet. De keeper hoefde niet lang na te denken, al vond ze het wel moeilijk om alsnog nee te zeggen tegen CN Mataró.

"Om voor het Nederlandse team uit te komen was het beter om in Nederland te spelen. Dat vond ik een lastige boodschap voor CN Mataró, zeker omdat ik daar zelf ook graag naartoe wilde. Maar ja, ik moest wel. Ik was er namelijk snel uit dat ik toch nog niet helemaal klaar was met het Nederlands team. Ik wilde naar de Spelen en ik wist natuurlijk dat ik nu veel meer kans had om ook daadwerkelijk te gaan spelen. Het voelde als een tweede kans."

Voelt waterpolo nog als een verplichting?

"Het gevoel van moeten is weg. Ik voel me vrijer in de keuzes naast het trainen. In de topsport zegt iedereen wat je moet en vooral wat je niet mag, maar als ik nu een wijntje of een frikandel wil, dan eet of drink ik die. Ik weet heus wel dat ik dat niet elke week moet doen, dat is de nuance die ik er nu in heb gebracht. En dat is heel fijn."

Debby Willemsz keert een inzet.

Debby Willemsz keert een inzet.
Debby Willemsz keert een inzet.
Foto: ANP

Zie je nu ploeggenoten om je heen zoals jij vroeger hebt geleefd?

"Zeker, daar hebben we het soms ook wel over. Zeker een aantal jongere ploeggenoten leeft echt met oogkleppen op. Hun leven staat volledig in het teken van het waterpolo. Daar heb ik alleen maar respect voor, het heeft hen gebracht tot waar ze nu zijn."

Is het olympisch avontuur in Tokio het hoogtepunt van jouw carrière, of is dat nu nog een van je medailles van het EK?

"Geen twijfel. Tokio is tot nu toe het hoogtepunt. De hele weg die je hebt moeten afleggen en alles wat je van jongs af aan ervoor opzij hebt moeten zetten, dat betaalt zich nu eindelijk uit in een olympisch ticket. Dit is waar ik voor ben teruggekomen. Al hoop ik dat alleen de deelname over een week of twee niet meer het absolute hoogtepunt is."