Neem de tijd voor moeilijke mededelingen aan het personeel. Achteraf kan dit een hoop problemen vermijden.

Dit geeft Merthus Bezemer, directeur van mediagroep Mercurius, als tip mee aan andere ondernemers. Bezemer werd eind vorige week een dag lang gegijzeld door boze werknemers bij het dochterbedrijf Edit ‘66 in Zuid-Frankrijk.

"Het was de eerste keer dat ik zoiets heb meegemaakt", legt de directeur uit. Hij had medewerkers net verteld dat Mercurius, dat gelegenheidskaarten in Europa verkoopt en een communicatiebureau in de groenmarkt heeft, geen financiële ondersteuning meer zou bieden aan haar Franse dochter. 

Pas na een gesprek met de arbeidsinspectie mochten Bezemer en de lokale directeur weer vertrekken.  Het woord gijzeling is misschien een overstatement, legt de directeur uit. "Ik voelde me nooit fysiek bedreigd, maar ik kon niet van het terrein af", zo vertelt Bezemer in een gesprek met NUzakelijk.

Greep in de kas

Op de vraag hoe het zover heeft kunnen komen zegt Bezemer: "De problemen bij Edit ’66 ontstonden in 2010, nadat de toenmalige directeur een greep in de kas had gedaan. Wij hebben geprobeerd om het hele bedrijf aan hem te verkopen, maar de directeur gebruikte de onderhandelingsperiode  om zijn eigen bedrijf op te zetten."

"Vervolgens heeft hij 10 van de beste medewerkers meegenomen, de verkoopsite onklaar gemaakt en collecties gestolen. Wij zaten toen met een moeilijke situatie, waarna wij besloten hebben om een Nederlandse directeur aan te stellen en te reorganiseren. We hebben er miljoenen euro’s in gestopt, maar zijn er niet in geslaagd de zaak winstgevend te krijgen."

In totaal heeft het Franse bedrijf 5 miljoen euro verlies gemaakt in de laatste 3 jaar. Aan de zittende directeur werd toen aangeboden om voor een symbolisch bedrag een belang in het bedrijf te nemen. Na positieve onderhandelingen leek dit ook in kannen en kruiken te zijn, maar de directeur zag er toch van af.

Zak met geld

"De verslechterde financiële situatie en verwachtingen voor het komende jaar heeft ons dan ook genoodzaakt om snel maatregelen te treffen.  We hebben een groep met ruim 400 werknemers. We kunnen het niet verdedigen dat we weer een zak met geld naar Frankrijk sturen, nog buiten het feit dat deze financiële injecties haar weerslag heeft op de gehele organisatie", legt de Nederlander uit.

Na dit besluit heeft Bezemer besloten om dit nieuws, samen met de huidige directeur, zelf aan de medewerkers te vertellen. "De timing om de werknemers dit te vertellen was ongelofelijk slecht. Ik had niet eens de gelegenheid om me te scheren. Door het afketsen van de verkoop aan de lokale directeur kon het echter niet anders."

"Onze Franse advocaat adviseerde ons om de werknemers niet zomaar een ontslagvergoeding te betalen, aangezien zij voor de Franse wet worden gezien als crediteur en niet mogen worden voorgetrokken ten opzichte van andere crediteuren."

Surseance van betaling

Aan de arbeidsinspectie heeft de Nederlander verteld dat er geen geld is en dat het bedrijf op weg is naar een surseance van betaling. "Ik heb ook gemeld dat ik als goed werkgever wel degelijk bereid ben om een afkoopsom te betalen."

De ervaring heeft geen effect gehad op het beeld dat Bezemer heeft van ondernemer in Frankrijk. "Ik wil zeker geen slecht beeld geven van Frankrijk. Ik heb jaren in Frankrijk gewoond en gewerkt. De Fransman is goed opgeleid, is loyaal en werkt lange dagen. Hij komt eerder, neemt een lange lunch en vertrekt ook later."

Franse wet

De directeur haalt de onduidelijkheid die de Franse wet geeft als oorzaak aan voor de situatie. "Het probleem is niet de mensen. Het probleem is de complexiteit van de wetgevingen, gecombineerd met de mentaliteit. Vaak zijn advocaten het al niet eens over de oplossing van een probleem."

"Het wordt ons nu niet makkelijk gemaakt door de Franse wet, maar als ondernemer moet je beseffen dat je afhankelijk bent van de wetten in het betreffende land. Het liefste geef ik alle betreffende werknemers een afkoopsom, maar mijn advocaten waarschuwen voor rechtszaken als ik deze nu uitbetaal."

Bezemer moet uiteindelijk nog terug naar Edit 66. "Ik ben daar formeel directeur. Als faillissement wordt aangevraagd, moet ik uitleggen aan de lokale kamer van koophandel wat er is gebeurd."