Zakelijke korte lontjes

We kennen het allemaal uit straatbeeld, de snel ontvlambare mensen, de korte lontjes. Zo nu en dan ontkom je er ook zakelijk niet aan, althans die wijsheid heb ik recentelijk op mogen doen.

Door Helma van Wanrooij en Eelkje Oldenburger

Op een beurs had ik onlangs een ontspannen gesprek met een mogelijk nieuwe zakenpartner en we hebben toen direct een vervolggesprek ingepland.

Zo’n drie dagen voor dit vervolggesprek word ik gebeld door diezelfde man dat zijn secretaresse een stomme fout heeft gemaakt en onze afspraak verzet moet worden.

Hij legt me waarom en heeft te maken met de nieuwe smartphone die hij zo nodig moet nemen, omdat synchroniseren zo lekker handig gaat … maar niet heus dus. Nou werk ik zelf al sinds jaar en dag met dit systeem en heb er nog nooit problemen mee gehad, maar bij hem is er iets fout gegaan met dubbele afspraken tot gevolg.

Muts

Hoewel ik het niet helemaal correct vind om je secretaresse naar een buitenstaander als “muts” te betitelen, maar iets dergelijks kan gebeuren en we plannen een nieuwe afspraak voor de volgende week. Geen probleem en zodra het zover is rij ik richting Den Bosch en precies op tijd parkeer ik mijn auto op de bezoekersplaats. Een relatief nieuw gebouw met een centrale receptie en representatieve dames achter de balie.

Dan wordt de rust in de hal verstoord door een man die al vloekend langs de balustrade van de 1e verdieping loopt. Het galmt nogal in de hal en iedereen in deze ruimte kan meegenieten hoe deze man iemand aan de telefoon stevig de les leest in een taal die de gelovigen onder ons zeker niet op prijs stellen.

Slecht humeur

Als ik omhoog kijk zie ik dat het de man is waar ik een afspraak mee heb. Slecht humeur, denk ik nog en kort daarna staat hij voor me. Met een ietwat bezweet voorhoofd krijg ik een hand en hij geeft aan dat zijn secretaresse weer eens niet op haar plaats zit.

Ik snap het niet helemaal, want als je zo ontevreden bent over je secretaresse dan neem je toch een ander?! Hoe dan ook, zijn kamer straalt rust uit en even kijk ik om me heen, omdat het in schril contrast staat met de verhitte man van zojuist. Mijn beeld dat ik van het gesprek op de beurs heb verdwijnt als sneeuw voor de zon.

Dan komt zijn secretaresse binnen met de koffie en als ze deze neerzet krijgt ze meteen een volgende tirade over zich heen. Blijkbaar worden eerste gesprekken altijd voorzien van mini chocoladebollen, een Bosch gebruik, en ze heeft slechts chocoladekoekjes bij zich.

Onbeschoft

Ik begin langzaam erg vermoeid te raken van de man die overal wel iets over te mopperen heeft en het ook nog op een onbeschofte manier doet. Het meisje probeert zich te verontschuldigen dat de bakker de bestelling over het hoofd gezien heeft, maar dat helpt niet meer.

Ik voer mijn gesprek verder met de man, maar de klik die ik dacht dat er tijdens de beurs was over de manier van zaken doen, is zowat weg. De druppel is tenslotte wanneer hij tijdens het “napraatje” in discussie met me geraakt over overheidsgelden.

We hebben er beide een uitgesproken mening over en dat is prima, zolang je elkaars mening maar respecteert. Alleen van dat laatste is geen sprake en hij schoffeert me in plaats van te luisteren naar de reden waarom ik een andere mening ben toegedaan.

Als ik weg ga ben ik er wel klaar mee, wat een idioot denk ik en zie het als een les voor mezelf om te achterhalen, waarom ik dit opstandige mannetje met beperkte woordkeus én zeer kort lontje niet op de beurs doorzien heb. Zonde van mijn tijd!

Helma van Wanrooij en Eelkje Oldenburger zijn de oprichters van Stichting Legatio. Zij ondersteunen ondernemers met de bedrijfsvoering van hun onderneming en/of hun persoonlijke ontwikkeling en worden hierbij ondersteund door een professioneel team. Legatio is ook te vinden op Twitter.

Tip de redactie