Orkaan ‘Emile’ komt eraan!

Ondernemers kunnen wel wat hebben, maar of ze de SP kunnen overleven is maar zeer de vraag…

Door Robert Mekking

Sommige steden staan bekend om de hordes goede muzikanten die er vandaan zijn gekomen. Wenen. Liverpool. Seattle. New Orleans. Volendam. Zelfs mijn eigen mooie stad achter de duinen.

Dat is geen toeval, het klimaat is er eenvoudigweg naar. Barretjes, podia, studio’s, terrasjes. Muziek is overal. Ga maar eens op een zwoele zomeravond lopen door zo’n stad. Geheid dat er overal flarden van live muziek op je af komen. Geen wonder dat kinderen daardoor worden beïnvloed en een groot gedeelte van hen droomt over een carrière als zanger of gitarist.

The American Dream

Wat Liverpool is voor muzikanten, is Amerika voor ondernemers. Iedereen, werkelijk iedereen krijgt het ondernemersethos met de paplepel ingegoten. Kun je goed leren? Dan word je ondernemer. Wil je veel geld verdienen? Dan word je ondernemer. Heb je een goed idee? Dan word je ondernemer.

Kortom: iedereen wil daar ondernemer worden. Niet iedereen lukt het, maar iedereen wil het. Het is de verleiding van ‘the American Dream’. Van krantenjongen tot oliemagnaat. Dat werk. Jaloersmakend.

Regeltjesmachine

Hoe anders is het in ons kikkerlandje. In Nederland is het de ultieme droom om een mooie baan na je studie te scoren met een goed pensioen zodat je als eind vijftiger met de caravan door Europa kunt trekken.

En als je al het idiote idee hebt opgevat om als ondernemer te starten, dan heeft onze regeltjesmachine uit Den Haag het wel zo ingewikkeld en lastig gemaakt dat je al half gedemotiveerd aan de start van je nieuwe ondernemerscarrière aan komt strompelen. Nee, Nederland is voor ondernemers, wat Urk is voor stevige Rock ‘n Roll. Het kan, maar liever niet.

Verstandshuwelijk

Desondanks telt Nederland nog best wat bedrijven, want om toch voldoende centjes te kunnen blijven verdienen aan ondernemers, bedachten eerdere kabinetten dat het wel een goed idee zou zijn om diegenen die het hoofd ondanks alles boven water hielden niet al te zwaar te belasten. En dat leek wonder boven wonder te lukken.

Het bedrijfsleven klaagde en mopperde, maar kon de belastingen opbrengen en dus bleven ze. Een echt verstandshuwelijk: vruchtbaar, maar zonder liefde. De situatie leek stabiel.

‘Belastingparadijs’ Nederland

Dat wil zeggen, tot 12 september. Tot mijn grote afgrijzen wil de SP het ‘belastingparadijs’ Nederland hervormen. Met andere woorden: de belasting voor ondernemingen moet omhoog.

In het partijprogram bij interviews doet lijsttrekker Roemer alsof het hier in Nederland een bananenrepubliek is waar sigarenrokende ondernemers schaterlachend voor de vorm een half procent belasting betalen om vervolgens met hun monsterlijke winsten champagne en kreeft te kopen. Uiteraard ten koste van de werknemers. De kapitalistische schoften!

Orkaan ‘Emile’

De realiteit is natuurlijk heel anders. Er wordt door Nederlandse ondernemers gewoon belasting betaald en ironisch genoeg is juist dat voor een recordaantal bedrijven de nekslag.

Nederland zal wel nooit echt ondernemersland worden, maar als de SP het voor het zeggen krijgt ben ik bang dat het laatste restje ondernemersmuziek in ons land zal uitdoven.

Orkaan ‘Emile’ zwelt in kracht aan en lijkt recht af te stevenen op dat door hem zo gehate, belastingontwijkende bedrijfsleven. Al het ondernemerschap in zijn kielzog vernietigend. Zoals ‘Katrina’ dat destijds deed met de jazz-scene in New Orleans.

Robert Mekking geeft zijn stem niet aan de a-muzikale onderwijzer uit Boxmeer. Hij is medeoprichter van MvR & Partners en schrijft deze column op eigen titel. Reageren? www.twitter.com/robertmekking.

Tip de redactie