Droomgroep

Workshops organiseren voor grotere groepen komt vaak voor in het adviesvak. Het succes van zo'n sessie is grotendeels afhankelijk van de inzet van de groep. Helaas is die maar al te vaak onder de maat. Maar soms, heel soms, tref je een droomgroep.

Door Robert Mekking

Toen ik hoorde dat ik een meerdaagse training ging organiseren voor een groep jonge enthousiaste mensen, was ik enthousiast. Toen ik bij mijn briefing hoorde dat die groep uit maar liefst vierenveertig personen bestond, zonk de moed me in de schoenen.

Acht man, daar heb je een lekkere interactieve sessie mee. Twaalf personen wordt al lastiger, maar is mogelijk. Zestien man beschouw ik als maximum. Dus vierenveertig, nou ja… Waanzin.

Mijn opdrachtgever overtuigde me er echter van dat het hier ging om zeer gemotiveerde jonge mensen en wees men erop dat er twee begeleiders vanuit de eigen organisatie aanwezig waren. Er was in het verleden al eerder een dergelijk programma gedraaid en dat was ook goed gegaan.

Ik twijfelde nog steeds, maar aangezien ik de opdracht al eerder had aanvaard, stond ik de week daarop voor een tot de nok gevulde trainingsruimte.

Geen telefoon

Ik had mezelf dubbel voorbereid en had me voorgenomen meteen met een aantal regels te beginnen: geen telefoon, niet door elkaar heen spreken, je kent dat wel. Tot mijn grote verbazing zag ik echter nergens een telefoon of tablet.

En iedereen zat me verwachtingsvol aan te kijken, zonder dat er geroezemoes te horen was. Verbazingwekkend. Ik liet de regels maar achterwege.

En ook tijdens de workshop zelf, was er alle aandacht voor de trainer. Er waren geen grappenmakers, geen verveeld kijkende ‘ik-weet-het-beter”-deelnemers en ook de “ik-moet-hier-zijn-maar-wil-dat-eigenlijk-niet-dus-bied-ik-weerstand”-persoon bleek op vakantie.

Toen er 's middags samengewerkt moest worden, deed iedereen actief mee en bij meningsverschillen werden keurig gevraagd wat mijn mening was. Mijn advies werd vervolgens zonder morren overgenomen.

Maatstaf

Langzamerhand ontspande ik en gaf een van de meest effectieve trainingen die ik ooit meegemaakt heb. Het was heerlijk en ik heb al mijn kennis en kunde kunnen overbrengen. Deze training zal voor mij de komende jaren gelden als maatstaf. De volgende keer dat ik weer met een groep managers probeer om visie, missie en strategie te bepalen en blijkt dat de aanwezigen liever ergens anders zijn vertel ik ze dit verhaal. Ter inspiratie. Misschien helpt het.

Goed. Dit is het moment waarop ik jullie een klein geheimpje vertel over deze wondergroep. Het was namelijk geen normale workshop. Deze werd gegeven in het kader van het “Kids in bizz” programma van de Stichting Jong Ondernemen.

De deelnemers aan deze training waren dan ook geen professionals uit het bedrijfsleven of overheid, maar basisscholieren van groep zeven en acht. In vijf dagen leren zij de basisbeginselen van het ondernemen, zodat zij later een gebalanceerde beroepskeuze kunnen maken. Een groep dus, die open staat voor nieuwe dingen. Die gretig alles wat ze aangeboden wordt, absorbeert.

Ik heb inmiddels begrepen dat velen van hen dit jaarlijks terugkerend programma beschouwen als het hoogtepunt van het jaar en ik ben het volkomen met ze eens!

Robert Mekking is ondernemer en begeleidt ondernemertjes in de dop. Hij is medeoprichter van MvR & Partners en schrijft deze column op eigen titel. Reageren? www.twitter.com/robertmekking.

Tip de redactie