Ondanks vier jaren crisis zijn banken nog steeds erg arrogant. Dat hoor je wel eens van collega-ondernemers en dan verbaas je je, maar het is ronduit verbijsterend als je het zelf een keer meemaakt. Leest u mee?

Door Robert Mekking

Wij doen zaken met de Rabobank, ik heb privé goede ervaring met deze bank. Het is geen grote internationale kolos, juist het lokale geef mij een prettig gevoel. Het was dan ook niet meer dan logisch dat ik ook zakelijk ging bankieren bij de Rabobank.

Dat ging hele lange tijd prima, tot we een aantal problemen begonnen te ondervinden en erachter kwamen hoe je als ondernemer wordt behandeld.

Het Nieuwe Werken

De trouwe lezer weet dat wij in onze organisatie Het Nieuwe Werken omarmen. Met als gevolg dat wij geen hoofdkantoor hebben. Dat betekent dus dat de twee directieleden vanuit hun eigen regio werken. Elk met een eigen Rabobankvestiging.

U voelt het al aan: dat mag dus niet. Een handtekening zetten in Nuenen? Nee, dat gaat niet. Daarvoor moet u naar het filiaal waar uw organisatie gevestigd is. Harderwijk in dit geval.

Je zou toch denken dat het mogelijk is om je te identificeren bij de balie en dat de Rabobankvestigingen onderling aan elkaar konden doorgeven dat meneer inderdaad is wie hij zegt te zijn. Erg naïef, zo blijkt.

Verzekeringen

Maar het kan nog erger. Toen wij samen met een adviseur verzekeringen wilde afsluiten voor onze organisatie, kreeg er eenvoudigweg te horen dat dat niet kon op een andere vestiging.

Enigszins geïrriteerd gaven wij aan dat we dan misschien maar beter op zoek konden gaan naar een andere aanbieder. Het liet de filiaalhouder koud. “ Dat moet u zelf weten”, was zijn antwoord. U begrijpt dat wij geen enkele verzekering hebben bij de Rabobank. Vergelijkbare incidenten volgden.

De laatste druppel was echter een ervaring van een maand geleden. Wij haalden het in ons hoofd om een kredietfaciliteit aan te vragen. Omdat klanten steeds slechter betalen en wij graag goed willen zorgen voor onze onderaannemers leek het ons verstandig om een buffer in ons financiële systeem in te bouwen.

Jammer-de-bammer. We kregen gewoonweg te horen dat wij niet voldeden aan de criteria. Hoezo niet voldoen aan de criteria? Wij hebben een goed lopend bedrijf met een forse omzet, maken winst en hebben nog nooit één dag in de min gestaan. Wat moet je dan doen om je te kwalificeren voor een eenvoudig krediet?

Gezien de lange historie van dit soort arrogantie eisten wij een onderhoud met de directeur van een aantal banken in de regio. Opheldering wilde we! Vorige week was het eindelijk zo ver. Wij konden op audiëntie.

Die ervaring zou ik mijn leven niet vergeten. Toen we binnen kwamen, stelden wij ons voor en tot mijn verbijstering werd ons gevraagd wat wij konden betekenen voor de Rabobank. De beste man had zich volstrekt niet voorbereid en was in de veronderstelling dat wij op zoek waren naar een opdracht.

Enigszins rood aangelopen heb ik hem verteld dat wij juist aangeschoven waren om te kijken wat de Rabobank voor ons kon doen en niet andersom.

Te klein

Ik zal u de details besparen, maar nadat de Rabobankdirecteur ons in heel veel wollige taal had verteld dat we feitelijk te klein waren voor speciale aandacht en dat onze accountmanager meer dan 1200 rekeningen onder zijn hoede had van organisaties van vergelijkbare omvang heb ik het gesprek kort gesloten. Voor ik zou ontploffen. En in mijn hoofd was ik al op zoek naar een nieuwe bank.

Ik vrees echter dat de ervaringen bij een andere bank niet anders zullen zijn. Het is mij een raadsel dat anno 2012, met vier vette crisisjaren achter de rug, banken nog steeds op deze wijze acteren.

Als consument en ondernemer hoop ik dat de economische crisis snel achter de rug is, maar als mens hoop ik stiekem dat de banken nog eens keihard op hun bek gaan. Misschien dat dat ze een beetje klantvriendelijkheid bijbrengt.

Robert Mekking is ondernemer en hoopt dat we op een dag zonder banken kunnen. Hij is medeoprichter van MvR & Partners en schrijft deze column op eigen titel. Reageren? www.twitter.com/robertmekking.