Ondernemen met open vizier

Laatst zei iemand tegen me dat je altijd zo scherp mogelijk je goederen en producten moet inkopen. Natuurlijk klopt dit en eigenlijk is het niet meer dan logisch.

Door Helma van Wanrooij en Eelkje Oldenburger

Toch wil ik wel de nuancering maken dat ik dit niet ten koste van alles doe. Ik vind service, een goede samenwerking die toekomstgericht is erg belangrijk.

Maar mogelijk nog belangrijker is het aspect dat ik open en eerlijk zaken wil kunnen doen. Pas dan zie ik de “win-win” van toepassing worden.

Confectie

Ik verdiep me sinds enige tijd in de kledingindustrie en zie dat er een duidelijk verschil is in kwaliteit van confectie en maatkleding. De marge op confectie is groter, alleen mijn hart gaat uit naar het leveren van een hoge kwaliteit.

Ik wil graag met mooie stoffen en de betere kledingmakers werken en dat kost nu eenmaal meer geld. Dat mijn inkoper vervolgens ook wat wil verdienen, is evident. Nou gun ik hem dat ook, behalve als hij voorstellen doet die niet goed aanvoelen.

Ik heb dan nog niet de concrete inkoopcijfers in handen, maar voel aan – ik volg mijn intuïtie goed – dat er iets niet koosjer is. In het gesprek om tot zaken te komen, escaleert het bijna wanneer ik mijn gevoel adresseer.

Frappant

Het is frappant te zien dat mijn eerlijkheid en directheid de man in een hoek dwingt waar hij helemaal niet wil zitten. Dit is niet mijn opzet, alleen wil ik eerlijk zaken doen en niet met dubbele agenda’s van doen hebben.

Ik blijf aandringen op de inkooplijst en als hij deze vervolgens - na verschillende keren uitgelegd te hebben dat het niet kan - toch boven tafel haalt, zeg ik dat hij een voorstel voor zijn marge mag doen. Nu snapt hij er niets meer van, want hij dacht om de één of andere reden dat ik per se die inkooplijst wilde hebben.

Het enige wat ik wil is dat hij eerlijk is, de inkooplijst vormt de basis en hij mag als tussenpersoon uiteraard zijn marge aangeven. Mondeling gaf hij een indicatie die me wel aanstaat en dus krijg ik zijn voorstel om vervolgens mijn eigen marge te kunnen bepalen.

Moeite

Maar ook na dit proces blijf ik me verbazen dat mensen moeite hebben met eerlijk zaken doen. Het is logisch dat iedereen die een rol vervult in het proces, hiervoor betaald moet worden, ook de tussenpersoon dus. Maar dit staat los van het feit dat het wel eerlijk moet zijn én in balans met wat de uiteindelijke personal tailor aan werk heeft om te komen tot mooie maatkleding.

Terugkijkend op dit proces en enkele processen vanuit andere branches, vind ik het jammer dat er zoveel mensen moeite hebben met het principe “met open vizier zaken doen”.

Komt zoiets voort uit slechte ervaringen, zijn mensen een beetje paranoia of is men slechts met geld bezig. Ik hoop in ieder geval niet het laatste, want dat doet de branche geen goed … geen enkele branche trouwens.

Helma van Wanrooij en Eelkje Oldenburger zijn de oprichters van Stichting Legatio. Zij ondersteunen ondernemers met de bedrijfsvoering van hun onderneming en/of hun persoonlijke ontwikkeling en worden hierbij ondersteund door een professioneel team. Legatio is ook te vinden op Twitter.

Tip de redactie