TURIJN - Een rechtbank in de Noord-Italiaanse stad Turijn heeft twee vroegere topmannen van asbestbedrijf Eternit maandag elk tot 16 jaar cel veroordeeld. De rechter achtte bewezen dat zij onvoldoende oog hebben gehad voor de gevaren van asbest en dat zij veiligheidsregels hebben geschonden.

De aanklagers hadden 20 jaar cel geëist tegen de Zwitserse oud-eigenaar en multimiljonair Stephan Schmidheiny (64) en de Belgische aandeelhouder Jean-Louis Marie Ghislain de Cartier de Marchienne (89). Zij waren bij de zittingen en de uitspraak niet aanwezig.

Door hun nalatigheid zouden zij medeverantwoordelijk zijn voor de dood van meer dan 3000 mensen.

Vele honderden nabestaanden van mensen die door asbest gerelateerde ziekten om het leven zijn gekomen, hadden zich met spandoeken bij de rechtbank gemeld. In drie zalen bij de rechtszaal waren schermen neergezet voor belangstellenden die de zitting wilden volgen.

"Dit proces is historisch, maar het zal mijn vader niet terugbrengen'', zei Piero Ferraris. Zijn vader overleed in 1988 aan longkanker, nadat hij jarenlang in een fabriek van Eternit was blootgesteld aan asbest.

Asbestproductie

Het proces had betrekking op de productie van asbest in vier fabrieken in Italië. Zowel werknemers bij die bedrijven als mensen in de omgeving van de fabrieken hadden tegen de Zwitser en de Belg een klacht ingediend.

Het bedrijf ging in 1986 failliet. 6 jaar later werd het gebruik van asbest in Italië verboden, hoewel al sinds de jaren '60 bekend was dat het materiaal kankerverwekkend is. Asbest is vooral gebruikt voor de isolatie van gebouwen.

Nederland

In Nederland, waar het gebruik van asbest in 1993 werd verboden, hebben slachtoffers van asbest of hun nabestaanden al verscheidene processen gevoerd tegen Nefalit, een dochterbedrijf van Eternit. In een aantal gevallen liep de vergoeding op tot tienduizenden euro's.

Vooral in het dorp Goor in Overijssel, waar sinds 1937 een fabriek van Eternit staat, zijn veel gevallen van longvlieskanker door asbest geconstateerd. Eternit deelde daar tot 1975 asbesthoudend materiaal uit om er bijvoorbeeld wegen mee te verharden, zonder dat het bedrijf voor de gevaren waarschuwde.