Einde aan het e-mailtijdperk?

Zoals het vaak gaat bij nieuwe ontwikkelingen en innovaties ontstaan er op een gegeven moment tegengeluiden. Kijk naar mobiele telefoons: vrijwel elke introductie van een nieuw model gaat gepaard met een noviteit.

Door Marianne Sturman

Daar staat tegenover dat er ook steeds meer mensen zijn die zweren bij mobiele telefoons die puur en alleen doen waarvoor ze eigenlijk zijn bedoeld… bellen. Johns Phone is daar een goed voorbeeld van. Zo ondervond ik laatst zelf dat er ook een tegenbeweging is als het om e-mailen gaat.

Bij wijze van goed voornemen, gaf een potentiële nieuwe opdrachtgever aan niet langer e-mail te gebruiken. In een tijdperk waarbij e-mail de normaalste zaak van de wereld is, vond ik dit in eerste instantie vrij opmerkelijk.

Tegelijkertijd kon ik me ook wel vinden in haar beweegreden: er bestaan voldoende digitale mogelijkheden om elkaar van informatie te voorzien en e-mail staat de efficiëntie te vaak in de weg. Als groot voorstander van Het Nieuwe Werken en alle tools en ontwikkelingen die daarmee gepaard gaan, kon dit, wat ik zag als experiment, beginnen.

Juridische waarde van een sms

En zo werd de offerte in Dropbox geplaatst. Om de link naar deze online opslagruimte te sturen, werd LinkedIn ingezet. Alhoewel ik me wel afvroeg of dit eigenlijk ook geen vorm van e-mail was en hoe zij überhaupt op de hoogte werd gesteld van haar LinkedIn-bericht, leek dit te werken.

Na telefonisch contact leek de deal in kannen en kruiken. Om het proces niet nodeloos te vertragen, ging de zoektocht naar een geschikte kandidaat van start met de afspraak dat het contract per ‘ouderwetse’ post zou worden gestuurd. Dit liet echter erg lang op zich wachten.

Zou ze soms ook gestopt zijn met de reguliere post, ging het door mijn hoofd. Uiteindelijk volgde een sms via de vaste telefoon waarin ze ‘officieel’ aangaf akkoord te zijn. Maar, wat is de juridische waarde hiervan, helemaal als die via de vaste telefoon en dus ‘gesproken’ wordt gestuurd?

Experiment mislukt

Het experiment waarbij e-mail omzeild moest worden, begon lichtelijk wat irritaties te vertonen. Bij beide partijen overigens. Al snel volgde een nieuwe hick up.

Als uitzendbureau maken wij filmpjes van kandidaten die we naar de opdrachtgevers sturen. Deze eerste voorselectie bespaart hen tijd met het voeren van allerlei gesprekken.

In dit geval nam het juist veel tijd in beslag, omdat er veel heen en weer werd gebeld voordat de klant de filmpjes kon downloaden via Dropbox. Inmiddels waren de frustraties dusdanig opgelopen dat de samenwerking voortijdig is beëindigd. Experiment helaas niet geslaagd.

Onnodig e-mailen

Ik kan me nog steeds vinden in het uitgangspunt dat er veel slimme en efficiënte alternatieven zijn om kennis en informatie te delen en dat e-mail veelal te veel en onnodig wordt ingezet.

Door documenten via de cloud met elkaar te delen, voorkom je een hoop heen en weer gemail. Echter, om e-mail helemaal te bannen lijkt nog een brug te ver. Bovendien, we blijven elkaar berichten sturen. Is het niet via e-mail, dan is het wel door middel een sms’je of chat berichtje.

Maar wie weet wat de toekomst brengt… een decennium geleden vonden velen Het Nieuwe Werken ook ondenkbaar…

Marianne Sturman is eigenaar van Moneypenny en Cloudworkers, uitzendorganisaties gebaseerd op Het Nieuwe Werken. Cloudworkers werkt met studenten met nauwelijks tot geen relevante werkervaring en Moneypenny uitsluitend met ervaren professionals. 

NUwerk

Tip de redactie