Een tijdje geleden schreef ik dat we bijna klaar waren voor de markt met de versnellingsbakken die een van mijn partners ontwikkelt. Helaas vergat ik daarbij dat die partner een uitvinder is en geen projectmanager.

Door Nuhi Bunyak

Mike, de uitvinder in kwestie en producent van de versnellingsbakken, vroeg kortgeleden om hulp. Aan het einde van zijn centjes houdt hij nog een stukje project over zou je, “Loesje” uit een aardig ver verleden parafraserend, kunnen zeggen.

Ik had dat eigenlijk wel verwacht. Mike is een verstrooide techneut. En dat bedoel ik positief. Focus op de techniek, niet op het proces van plannen maken en uitvoeren. Overal in zijn kantoor liggen de onderdelen van prototypes, het ruikt er naar versnellingsbakolie. Maar een planning is nergens te bekennen.

Hulp

De gevraagde hulp geef ik niet rechtstreeks, het is geen project waar ik geld in wil steken. De risico's zijn wat mij betreft te beperkt zichtbaar in de ongeplande werkelijkheid waarin Mike voortploetert.

Mijn verleden als manager heeft me geleerd dat plannen nooit uitkomen maar dat plannen maken toch erg belangrijk is, al is het maar om je eigen denken te organiseren. Tijd is wat anders. Ik beschik uiteraard niet over ongelimiteerde hoeveelheden daarvan maar vind het project interessant genoeg om er tijd in te blijven steken.

Zijn financieringsprobleem lost Mike op door contacten te leggen met een Koreaanse aanbieder van LED lampen voor straatverlichting die hulp nodig heeft bij het betreden van de markt buiten Azië.

Nou is de markt voor LED lampen aardig druk – de schattingen varieren tussen de 1.000 en 3.000 aanbieders wereldwijd – maar de Koreanen lijken een aardig produkt te hebben ontwikkeld dat op dit moment zijn tijd aardig vooruit is.

Vliegveld

Zodat ik, terwijl ik dit schrijf, weer op een vliegveld zit op weg naar een ontmoeting met vertegenwoordigers van die fabriek. Om te kijken of ik ze in Europa aan handel kan helpen. Zodat met de eventuele opbrengsten daarvan Mike verder kan met de ontwikkeling van zijn produkt en ik andere plannen waarmee ik rondloop kan financieren.

De gevonden oplossing is typisch voor Azië in het algemeen en China in het bijzonder. Er komen zoveel “kansen” bovendrijven dat je er als ondernemer een halve dagtaak aan hebt om alle voorstellen en ideeën op hun merites te beoordelen en een keuze te maken tussen wat wel en wat niet te doen.

Focus houden is niet eenvoudig in een omgeving die zo “buzzing” is – bij gebrek aan een Nederlands woord met gelijke zeggingskracht.

Ontvankelijker

Het alternatief, een omgeving waar je voor iedere halve kans moet knokken, vind ik moeilijker. Ook hier moet je knokken maar de omgeving lijkt ontvankelijker voor mensen die kansen kunnen herkennen en er hard aan willen trekken.

Bedrijven starten, verdwijnen en starten weer in een enorm tempo, geholpen door een politiek-economisch systeem dat voortdurend bezig is bakens te verzetten in de richting van meer handel en welvaart.

Nuhi Bunyak is ondernemer en essayist in het zuiden van China. Zijn bedrijf South China Management Solutions participeert in de horeca en adviseert Chinese en Westerse ondernemingen. Hij is bereikbaar op nuhibunyak@gmail.com