Drie kussens in m’n rug, voetjes omhoog, de geur van peppermint reviving leg gel en hete kop thee. Twee dagen Performabeurs hebben een aanslag op mijn lichaam gedaan.

En op mijn energiehuishouding, want na zo’n tweehonderd ‘Goedenmiddag’-s, ‘Mag ik u iets vragen’-s, ‘Heeft u misschien een tip voor ons’-ens en ‘Waar zou ik u vandaag blij mee kunnen maken’-s is zelfs het laatste restje energie uit mijn tenen verdwenen.

Laten we het erop houden dat ik geen echte beursfan ben, maar dit meestal pas besef wanneer ik er weer eens sta. Gelukkig is dit niet al te vaak. Er zijn echter ook dingen die ik wel leuk vind aan een beurs en die dan twee vermoeiende dagen toch weer de moeite waard maken.

Voorbij rennen

Uiteraard de leuke gesprekken die er toch met regelmaat ontstaan met bezoekers die niet met 15 km per uur voorbij komen rennen, in een wanhopige poging eens niet aangesproken te worden door een standhouder. Dat kunnen prospects zijn, maar net zo goed mensen met gewoon een leuk verhaal of een goeie vraag.

Standhouders die zich vervelen en dus maar even gaan voetballen met rekwisieten. De gouden momentjes zijn die wanneer je twee mannen treft die spontaan de slappe lach hebben gekregen.

Origineel

Maar genieten kan ik ook van standhouders die zo enorm hun best hebben gedaan om een originele stand te bouwen en er zelfs een touringcar voor naar binnen rijden, om te ontdekken dat nog drie andere standhouders hetzelfde idee hadden.

Zo ook hun buren aan beide kanten: trainingsbureaus met stoelmasseurs. Een bijkomend voordeel van die laatste groep is wel dat de gemiddelde beursbezoeker met gemak twee massages op een dag kan beleven en daarna heerlijk ontspannen z’n weg langs de stands vervolgt. In ieder geval de eerstvolgende twee stands dan.

#durftevragen sessies

Genieten deed ik echter vooral bij de #durftevragen sessies. Standhouders die niet komen halen, maar gewoon een feestje willen bouwen en die voorbijgangers op weg helpen met creatieve antwoorden op een goeie vraag.

Ook ik ben aangeschoven en in een onbewaakt ogenblik hebben ze mij de vraag ontlokt hoe ik de leukste werkplektrainer van Nederland kon worden. Een korte brainstorm met de nodige creatieve antwoorden volgde, waarbij een meer sexy naam voor het woord werkplektrainer toch wel een eerste must bleek. Werk aan de winkel dus.

Aangesmeerd

Bij deze stand werd mij niets aangesmeerd, werd mij geen visitekaartje ontfutseld, niets. Er werd alleen gegeven. Maar misschien wel daardoor hebben ze het voor elkaar dat er nog dezelfde dag in een weblog op NU.nl over ze geschreven wordt.

Misschien een leuk thema voor beursland 2012: #durfeensniettevragen?

Marleen Holtkamp is eigenaar van Montas ordening en coaching, gespecialiseerd in werkplektraining en professional organizing. Montas coacht bedrijven en particulieren naar een gestructureerde en overzichtelijke werk- en leefomgeving. Volg Marleen ook op Twitter.