Het zijn onzekere tijden, maar dat is geen reden om van je ingezette koers af te wijken.

Door Robert Mekking

’s Zomers ga ik in het weekend vaak varen met mijn gezin. We hebben een prachtig zeilschip waar je comfortabel een paar dagen op kan verblijven.

Op negen van de tien dagen is het weer prima en kun je overdag in rustige omstandigheden naar een eilandje of een jachthaven varen. Even rustig aanleggen en daarna genieten van zon, water en leuke mensen. Een prima manier om je weekend door te komen en uitgerust de nieuwe week te beginnen.

Blind varen

Soms laat de natuur echter even merken waarom je haar met ontzag moet benaderen. Zondagmorgen zat het ineens potdicht. Door zeer dichte mist konden we de voorkant van het schip niet meer zien. Laat staan eventuele andere schepen.

Opeens moest ik dus min of meer blind varen op het kompas, een nogal lastig karwei aangezien ik ook scherp om mij heen moest kijken of er uit de mist geen tegenligger opdoemde.

Moed en vertrouwen

Tijdens de tocht - die volgens mijn horloge anderhalf uur duurde, maar gevoelsmatig een half jaar - werd ik ineens getroffen door de parallel met ondernemen. Zolang je een doel voor ogen hebt, waar je je op kunt richten is koers houden eenvoudig.

Zodra je doel uit ogen verdwijnt om wat voor reden dan ook, bestaat de neiging om van de koers af te wijken en te gaan dwalen. Om dan vast te houden aan het plan vergt moed en vertrouwen in je gestelde doelen.

Geen zwalkend beleid

Voor alle duidelijkheid: ik hou geen pleidooi om dogmatisch vast te houden aan een ingeslagen weg.

Op zich is het niet erg om je koers te verleggen, daar kunnen allerlei redenen voor zijn. Een markt die verdwijnt, een concurrent die verschijnt, noem maar op. Maar uit onzekerheid ineens van alles gaan proberen is dodelijk.

Een zwalkend beleid is een bijna klassieke eerste stap op weg naar faillissement. Niet doen dus. Toen het zicht nog goed was, heb je de koers uitgezet en daar hou je je aan vast.

HMS onderneming

In onzekere tijden kun je gaan twijfelen aan de ingezette koers. Dat is menselijk, maar het is onverstandig om er zonder een concrete reden van af te wijken. Het feit dat ik dit blog aan het schrijven ben, is eigenlijk het bewijs van mijn pleidooi voor koersvastheid.

Ondanks het ontbreken van enig referentiekader, heb ik vastgehouden aan mijn oorspronkelijke koers. Ik ben nergens op gebotst en mijn schip is niet gezonken en –nog belangrijker- ik ben aangekomen waar ik wilde zijn. Je zou wel gek zijn om niet hetzelfde te doen voor je onderneming.

Robert Mekking is partner bij MVR & partners en helpt organisaties hun processen te verbeteren. Reageren? www.twitter.com/robertmekking.