Als trainer sta je voor een breed scala aan groepssamenstellingen. Met ieder hun eigen groepsdynamiek. Leuk, absoluut, maar het kan ook best voor verrassingen zorgen, en niet per se de verrassingen van het aangename soort.

De meest uitdagende groepen zijn de groepen van deelnemers die door hun leidinggevende, of ‘meerdere’ zo u wilt, zijn gestúúrd.

Omdat er wordt gehoopt op een gedragsverandering, een andere houding ten opzichte van een nieuw gekozen richting of simpelweg om de kennis te vergroten of te verbreden.

Onbekwaam

Hoe dan ook, de ‘gestuurde mensen’ voelen zich, in mijn optiek bovengemiddeld vaak, onbekwaam en op de vingers gekeken.

Begrijpelijk, absoluut, maar de negatieve houding die je hier als trainer vaak gratis bij krijgt, zorgt wel eens voor uitdagingen. Uitdagingen door het gedrag dat bij onzekerheid of boosheid hoort; het w-woord.

Omgaan met weerstand

Nu zijn er verschillende manieren om met weerstand om te gaan, elk met hun eigen voor- en nadelen. Mijn minst favoriete manier is de discussie of zelfs het verbale gevecht aangaan met deelnemers die weerstand bieden; wat heb je daar nou aan?

Ook de ‘stug doorgaan methode’ werkt niet; wanneer een deelnemer of groep weerstand voelt, zullen zij weinig leren omdat daar op dat moment nou eenmaal geen rúimte voor is.

Dingen Die Moeten Of Niet Mogen

Het gesprek aangaan is mijn niet-zo-geheime succesverhaal binnen deze situaties. Zeggen wat je opmerkt binnen de groep, aangeven dat je graag wilt weten waardoor dit komt en of je er samen uit kunt komen zodat iedereen tevreden naar buiten stapt aan het eind van de training.

Met één specifieke groep kwam ik hierdoor in gesprek over de onderwerpen moeten en vooral over niet mogen.

We besloten om een lijst te maken van zaken die de deelnemers graag zouden willen, maar die niet mogen van, ik citeer, het management. Omdat ik een absolute buitenstaander ben, hoor ik in contexten als deze de meest verrassende zaken; wat er al niet in de weg kan zitten van werkgeluk!

Zo zou één deelnemer graag een radio aan hebben staan op kantoor, maar op een kantoortuin mag dat niet. Een collega zou graag deelnemen aan een vergadering van het MT, maar het protocol verbiedt dit. Een andere deelnemer zou graag buiten gaan zitten werken (want binnen roken mag niet meer), ‘maar dat doet niemand dus dat zal wel niet mogen’.

Aha!

Die laatste zin deed bij mij een flinke alarmbel rinkelen. Het is menselijk om je te voegen naar ‘de groep’, maar daarbij hoort blijkbaar ook dat hierin flink wat aannames worden gedaan. En eerlijk, een gevoelsmatig onbereikbaar MT helpt ook niet mee. Maar na een plan van aanpak zijn de deelnemers, elk met hun wens, naar hun leidinggevende gestapt. Met succes.

Buiten werken is heel verfrissend, scheelt rookpauzes (want van de tiende verdieping naar boven en beneden vraagt nogal wat tijd) en zorgt voor blije medewerkers.

Radio luisteren mag best met een headset op en voor een nieuw voorstel of ter verduidelijking is het voor een MT heerlijk om inzicht te krijgen van iemand die zicht heeft op de dagelijkse praktijk.

Wat ga jij vandaag doen dat gevoelsmatig niet mag volgens de regels? Overleg het, doe het. Vertrouw erop; daarna komt een dag dat er een stuk meer mag!

Sanne Nuij van Arnhem is eigenaar van Plan T en geeft trainingen over leerstijlen, ontwikkeling en communicatie. Ook is zij ontwikkelaar van de training/ methodiek “Leuk! Veranderen”. Volg Sanne via twitter.com/SanneNvA