AMSTERDAM – De commissaris van nu durft nog steeds niet genoeg verantwoordelijkheid te nemen voor het beleid van zijn bedrijf. De toezichthouder op de directie zou meer naar de maatschappij toe moeten communiceren waarom bepaalde besluiten worden genomen.

Dit verklaart Norbert de Melker van het Nederlands KennisCentrum voor Commissarissen (NKCC) in een interview met NUzakelijk.nl.

“Commissarissen moeten gaan staan voor hun beslissingen en dat ook communiceren richting de maatschappij”, verklaart De Melker. “Het is nu standaard om dit te doen via het jaarverslag en de aandeelhoudersvergadering, maar dit kan ook beter en vaker via de website van het bedrijf of via social media.”

Bij de bonusperikelen bij ING was een gebrek aan duidelijke besluitvorming en communicatie te zien, volgens De Melker. Commissarissen besloten eerst dat de top van ING een bonus verdiende. Topman Hommen van ING zou bovenop zijn salaris van 1,35 miljoen euro ook een bonus ontvangen van 1,25 miljoen euro.

Vreemd beeld

Na publieke kritiek op het beloningsbeleid besloot het bedrijf af te zien van de bonussen. “Dat geeft een vreemd beeld van de commissarissen. De laatste 10 á 15 jaar zijn we niet in staat geweest om uit te leggen waarom meneer A meer verdient dan meneer B”, aldus De Melker.

Dit betekent niet dat er geen bonussen moeten zijn, maar dat er moet worden gecommuniceerd waarom iemand een bonus krijgt. “Je hebt mensen nodig om bepaalde operaties uit te voeren."

Terechte beloning

"Daar betaal je een prijs voor. Commissarissen moeten weten wat een terechte beloning is en wat directeuren over een langere periode duurzaam aan waarde toevoegen aan de onderneming. Niet alleen het buitenland als excuus nemen. ”

Ook tijdens de systeemcrisis in de bankensector deden commissarissen niet wat een moderne toezichthouder zou moeten doen. Ook de topmensen bij banken deden hun werk niet. Bestuursleden van de bedrijven wisten niet wat er gebeurde in het bedrijf, verklaart De Melker.

“Een commissaris moet veel meer voeling hebben met de organisatie. Als een commissaris iets niet snapt moet hij of zij doorvragen”, verklaart De Melker.

Scherpere antenne

“Ik ga ervan uit dat commissarissen met een betere onderbouwing en met een scherpere antenne voor de maatschappelijke gevoelens een beslissing nemen en dat kunnen uitleggen en daar ook voor gaan staan." Als ze dat niet kunnen moeten teruggaan naar de raad en met een beter plan komen, aldus De Melker

"Als de maatschappelijke gevoelens van tevoren worden meegenomen hoeven de commissarissen ook niet te schrikken alsof ze door een bij worden gestoken wanneer er wel kritiek komt.”

Stevige handreiking

De Melker vindt zijn advies een stevige handreiking aan commissarissen om hun standpunten beter te onderbouwen, formuleren en ook communiceren. Pas dan komt er een gelijkwaardigere verhouding tussen commissarissen en de opvattingen van maatschappelijke groeperingen en de politiek.

“De commissaris zit vast in een raamwerk van regel en wetten. Als de maatschappij wil dat de commissaris verandert, moeten ook die regels en weten veranderen.”