'Ondernemers denken te groot'

Sommige mensen vinden het geweldig om te praten met iemand die de stap heeft genomen om voor zichzelf te beginnen. Anderen zijn wat minder enthousiast en proberen je vooral duidelijk te maken welke dreigende, grijze donderwolken er nu boven je hoofd verschijnen.

Ik stond laatst met iemand te praten die wel wist hoe het zat met ondernemers. Als ik hem op zijn woord mag geloven, heeft hij een heleboel vrienden die allemaal dachten dat ze het als zelfstandige wel even zouden maken. Ondernemen vanuit die gedachte is natuurlijk je eigen graf graven, maar dat terzijde.

Enfin, na een – op zich wel goed – gesprek denderden we naar mijn idee overduidelijk af op een generatiekloof. Het was het verschil tussen een klassieke loonslaaf die al vijfentwintig jaar voor dezelfde baas werkt en een ondernemer die zijn vijfentwintig levensjaren nog moet vervullen – ik dus.

Al dat risico, dat was allemaal maar niks. En, zo vond hij, ‘ondernemers, die denken te groot’. Op dat moment brak mijn complete authentieke Vlaardingse klompencollectie.

Sleur

Ondernemers denken te groot? Mijn eerste gedachte was op dat moment: waar is de ambitie gebleven? Een beetje dromen, rijk rekenen en nadenken over hoe je de beste kwaliteit voor de beste prijs kunt bewerkstelligen is toch juist heerlijk?! Ik ben opgevoed als iemand die iets wil bereiken in het leven. Niet gepushed hoor, maar wel gestimuleerd.

Vervolgens vroeg ik me af, als jonge ondernemer, of dat soort negatieve gedachten niet langzaam in je brein kruipen als je eenmaal in een sleur beland bent. Geen drift meer om iets te bereiken, geen doel meer in het leven behalve simpelweg ‘gelukkig zijn en blij zijn met wat je hebt’.

Groeien

Ik ben als persoon heel gelukkig dat ik de kans heb om te doen wat ik graag wil doen, juist om wat te bereiken. Daarnaast, ik ben heel blij met wat ik heb, maar nog veel blijer met alle dingen die ik nog ga krijgen! Niet op een materialistische manier, maar gewoon algemeen genomen. Waarom is de manier van benaderen toch zo anders?

Gelukkig ben ik niet zo snel van mijn stuk, dus van deze wonderbaarlijke opmerking was ik alweer snel hersteld. Desondanks een interessante man die al wat langer de tijd heeft gehad om erover na te denken dan ik.

En misschien heeft hij wel gelijk, maar ik wil er simpelweg (nog) niet aan. Ik wil juist groeien in mijn vak, groeien als ondernemer, groter en groter gaan denken maar ook groter en groter gaan uitvoeren.

Bewijzen

Gelukkig heb ik niemand wat te bewijzen, behalve mezelf. Natuurlijk is het een drijfveer als andere mensen je proberen te vertellen dat het niet kan. Het kan namelijk wel, maar het belangrijkste is dat je je niet blind staart op wat kan, maar doet wat ervoor nodig is om het te bereiken.

Tunnelvisie is een groter gevaar dan groot denken. Niet iets bereiken om het bereiken zelf, maar om je eigen weg er naartoe. Of is dat een typisch gevalletje #cliche?

Tip de redactie