AMSTERDAM - Als het aan wetenschappers ligt, zal het gezegde 'Rozen verwelken, schepen vergaan, maar mijn liefde voor jou zal altijd bestaan' straks minder als een vanzelfsprekendheid klinken. De Universiteit van North Carolina wil rozen langer goed gaan houden.

De Amerikaanse universiteit probeert de opbouw van een roos genetisch te manipuleren met een gen afkomstig van selderij. Mannitol dehydrogenase, zoals het gen heet, kan mogelijk de levensduur en kwaliteit van rozenblaadjes sterk verbeteren, als specialisten deze toevoegen aan de genopbouw van een roos.

"Dit gen zit van nature al in veel planten, maar het is onzeker of de roos die al heeft," gaf een onderzoeksmedewerker aan. "Als dat niet zo is, kan de plant niet genoeg enzymen produceren om de strijd tegen ziekten aan te gaan." De universiteit doelt daarbij met name op schimmelziekten, die in de praktijk vaak met de stof mannitol de weerstand van deze bloem breken. Selderij bevat van zichzelf antistoffen tegen mannitol.

Geen invloed op de geur

De Universiteit van North Carolina bekijkt ook welke soorten suikers plantenhandelaren het beste kunnen toevoegen aan het water dat rozenplanten na de oogst goed moet houden. Verder bestuderen de wetenschappers of veranderingen in het grondwater van invloed zijn op de weerbaarheid van rozen.

Mocht het experiment met het nieuwe gen slagen, dan kan het leven van een roos mogelijk met een paar weken verlengd worden. Voor bloemenhandelaren zou dat bij toekomstige Valentijnsdagen zeker een aanlokkelijk perspectief zijn. Een beetje selderij zou in ieder geval geen invloed op de geur van een roos moeten hebben.