De ontwikkelingen binnen de plastische chirurgie zijn een enorme aanjager geweest voor innovatie in de zorg. Volgens Dr. Irene Mathijsen, plastisch chirurg aan het Erasmus ziekenhuis, hebben we er vele doorbraken aan te danken.

Naar de TEDx-special

De mooiste foto's van TEDx 2010

Siliconenborsten, facelifts en andere uit de hand gelopen ijdeltuiterij, daar denken we vaak aan wanneer we het hebben over plastische chirurgie. Je zou bijna vergeten dat deze tak van chirurgie is ontwikkeld om ernstige verwondingen te genezen.

Dr. Irene Mathijsen herinnert het publiek van TEDx hier dinsdagmiddag aan, met behulp van enkele niet heel plezierige foto’s. Pionier van de plastische chirurgie was de Nederlandse arts Johannes Esser, die een eeuw geleden onderzocht welke huid kon worden opgerekt en hergebruikt om de gezichtswonden van soldaten te herstellen.

Huid

Met alleen de eigen huid van slachtoffers kon men echter lang niet alles verhelpen, en in de jaren zestig werd begonnen met technieken om behalve huid ook botten te verplaatsen of aan te passen. Een risicovolle onderneming, maar de enige optie voor mensen met misvormde schedels, die hier ernstige klachten door kregen.

Volgens Mathijsen heeft het lang geduurd voordat deze technieken gemeengoed werden, omdat er in het begin behoorlijke risico’s waren.

Transplantaties

Maar de belangrijkste innovatie die de plastische chirurgie opleverde is de mogelijkheid geweest om met fijne instrumenten, geleend van klokkenmakers, bloedvaten met elkaar te verbinden. Hiermee werd de donortransplantatie mogelijk.

Op dit terrein is nog een grote slag te slaan. “We zijn zover dat we een compleet gezicht kunnen transplanteren. De techniek daarvoor bestaat al heel lang, maar geeft veel complicaties. Andermans huid wordt, vaker dan andere organen, niet geaccepteerd door het lichaam."

"Daarom moeten er veel medicijnen worden gebruikt, die kankerverwekkende bijwerkingen hebben. Pas sinds kort hebben we de risico’s daarvan kunnen terugdringen.”

Mathijssen wijst het publiek op het belang van cosmetische chirurgie. “Uit onderzoek blijkt dat mensen met een afwijkend gezicht worden gezien als geestelijk gehandicapten en worden uitgesloten van de maatschappij. Plastische chirurgie is er om die mensen weer een plek in de maatschappij te kunnen geven.”