AMSTERDAM - Al twee jaar houden drie vrouwen, die op de Zuidas hun carrière begonnen, een blog bij over hun belevenissen in de Amsterdamse kantoorjungle. Donderdag verscheen hun boek Zo Zuidas: 'Dit hadden we zelf willen lezen toen we daar begonnen'.

Een handboek wilden de drie Zuidas-vrouwen schrijven. Een boek met tips voor young professionals die de mores op de Zuidas willen leren, maar ook een boek voor buitenstaanders die een inkijkje willen krijgen in die ene vierkante kilometer in Amsterdam-Zuid waar advocaten, bankiers en accountants de top van het Nederlandse bedrijfsleven vormen.

Dat boek werd Zo Zuidas, Overwerk & achterklap in de Amsterdamse kantoorjungle, en verscheen donderdag. Zelf noemen ze het een kantoorklucht, met in de hoofdrol degenen met een ‘Hele Belangrijke Baan’ die al jaren op de Zuidas werken.

Anoniem

De vrouwen lieten de boekpresentaties aan zich voorbij gaan, want ze willen anoniem blijven. Niet omdat ze bang zijn hun baan kwijt te raken, maar omdat ze alleen op deze manier vrij kunnen blijven schrijven, zo denken ze.

Is het niet jammer om een boek uit te geven, zonder zelf bij de presentatie aanwezig te kunnen zijn? Een van de ZoZa's - zoals de vrouwen zichzelf noemen: "Aan de ene kant is het natuurlijk jammer dat we niet die erkenning kunnen krijgen. Want we zijn natuurlijk heel trots en krijgen via ons blog heel veel leuke reacties. Maar aan die reacties en aan het schrijven hebben we al zo veel plezier beleefd, dat dat eigenlijk al genoeg is."

Zuidas-belevenissen

Al twee jaar lang schrijven de ZoZa's - twee van hen zijn begonnen in de advocatuur, een in het bankwezen - op hun weblog Zo Zuidas over alledaagse Zuidas-belevenissen van zichzelf, van collega's of anderen die hen via hun weblog mailtjes sturen met verhalen.

"We begonnen tegelijkertijd op de Zuidas en merkten dat veel verhalen op elkaar leken", aldus de ZoZa's. "Het leek ons leuk om die verhalen op te schrijven. We noemen geen namen en rugnummers en als we anekdotes horen, veranderen we de details zodat diegene zich er niet in zal herkennen."

Shocking

Inmiddels zijn de ZoZa's bedreven in zo normaal mogelijk reageren als een collega hen een verhaal van het weblog doorstuurt, of erover vertelt. "De eerste keer dat dat gebeurde, was dat behoorlijk shocking. Maar nu proberen we altijd maar enthousiast te reageren", aldus een van de ZoZa's.

Met enkele duizenden unieke bezoekers per maand is het weblog een succes in en buiten hét zakelijke centrum van Nederland. Zo succesvol, dat crowdfundinguitgeverij TenPages.com hen vroeg om tien pagina's van een manuscript op de site te zetten. In drie weken tijd verkochten de drie tweeduizend aandelen van 5 euro per stuk en zo werd hun handboek een feit.

Trein

"We willen dat mensen zich realiseren in wat voor wereld ze terecht komen als ze er voor kiezen om op de Zuidas te gaan werken", aldus een van de ZoZa's. "Dit hadden we zelf willen lezen toen we daar begonnen. Als ambitieuze rechten- of economiestudent kom je via stages in een trein terecht, die stopt op de Zuidas. Na drie jaar denk je: wat ben ik eigenlijk allemaal aan het doen?"

Sommigen stoppen dan, maar anderen blijven. "Je bent gewend geraakt aan de luxe, je hebt een huis gekocht op je salaris: dan wordt het moeilijk om te vertrekken."

zuidas
(c) Zo Zuidas

De polka dansen

De verhalen die in Zo Zuidas omschreven staan maken de Zuidas als werkomgeving voor een buitenstaander niet erg aantrekkelijk. "Over Het Werk zelf kunnen we kort zijn", zo schrijven de ZoZa's in hun boek. "Het gaat helemaal niet om Het Werk. Het Werk gaat ook vaak helemaal nergens over."

En als nieuweling op de Zuidas moet je vooral niet laten weten dat je in het weekeinde graag de polka danst. "Dat is leuk voor je, maar deel het niet op je werk. Je moet ervoor zorgen dat je zo veel mogelijk lijkt op degene boven je. Pas als je zelf aan de top staat is er ruimte om excentriek te zijn."

"We overdrijven natuurlijk een beetje", nuanceert een van de ZoZa's de soms afschrikwekkende verhalen. "Maar in alles zit een kern van waarheid. Het is gewoon niet allemaal geweldig wat er op de Zuidas gebeurt, in ons boek proberen wij de spelregels uit te leggen." De belangrijkste tip van de ZoZa's? "Neem het allemaal niet te serieus. Als je dat doet, wordt het werk vanzelf een stuk leuker."

Verlengde studententijd

Er zijn wel degelijk leuke kanten aan werken op de Zuidas, zo benadrukken de ZoZa's. "Er zijn veel jonge mensen, dus eigenlijk is het gewoon een voortzetting van je studententijd, alleen dan met een grotere portemonnee."

En daarnaast: "Je werkt aan grote deals en zaken, waardoor je het gevoel hebt echt met iets groots bezig te zijn. En alles wordt goed voor je geregeld, als je een borrel hebt is dat op een mooie locatie met alles erop en eraan."

Eens per week verschijnt er ook een weblog van de drie op het Londense blog Here's the city. Ook daarop krijgen de dames veel reacties, de werelden in het financiële centrum van de Britse hoofdstad en die op de Zuidas blijken niet eens zo enorm veel te verschillen.

"Toch zou ik daar niet willen werken", zegt een van de ZoZa's. "De werksfeer is daar nog harder”. Wel is het er veel internationaler. Bij ons op de Zuidas is het toch meer oude jongens krentenbrood."

Zo Zuidas verscheen deze week bij uitgeverij Pearson