Hij was altijd die sympathieke jongen die zo handig was met computers. Inmiddels is hij initiator en voorzitter van TEDxAmsterdam. Jim Stolze (38) over de spannende weg naar TED in Nederland. “Ik ben de ‘thank-you-guy’. Anderen de ruimte geven, dat is mijn kracht.”

Enthousiast is hij, hartelijk. Een snelle, begeesterde prater. Leergierig ook. Vandaar dat Jim Stolze niet meteen opgaf bij zijn eerste aanraking met TED.

"Ik kreeg een e-mail doorgestuurd met een link naar een filmpje. De eerste keer snapte ik het niet."

"Er was een beetje een vaag decor en dan kwam er iemand op. O, dat is blijkbaar Ted. Die hield een verhaaltje. En de tweede keer: O, er is blijkbaar nog een andere Ted en die heeft ook een supergoed verhaal. De mensen die mij die filmpjes toestuurden had ik heel hoog zitten, dus ik dacht: er moet een reden zijn dat ze mij dit sturen."

Levende ideeën

"Ik heb de moeite genomen wat meer door TED.com te klikken. Inmiddels weet ik hoe het zit, maar de eerste keer was het een drama, er was zó veel te zien. En na een tijdje: nou, dit is té gek, een museum van levende ideeën!"

"Ik wilde erheen, naar de vierdaagse TED in Californië. Ik had al begrepen dat dat niet makkelijk was. Maar als ik me ergens in vastbijt, doe ik er alles aan om het te laten lukken."

"En dat is bijvoorbeeld: tijdens internationale congressen op TED-sprekers afstappen. Tap, tap, tap, mag ik u wat vragen? Uiteindelijk had Jim hierdoor twee referenties in the pocket. En via zijn werk als media-adviseur kon hij twee internationale klanten – en TED-bezoekers – opgeven als referentie. Het formulier moest natuurlijk ook nog ingevuld.

"Ik ben er drie keer opnieuw mee begonnen. Het zijn heel interessante vragen hoor, maar wel moeilijk. ‘Wat kom jij brengen op TED?’ Tsja, waarom zou ik als jongetje uit Holland mogen komen?"

Ticket

Na anderhalve maand kreeg Jim Stolze het verlossende bericht dat hij 6000 dollar mocht overmaken (Jim: "Ja, het is wat hè?") en dat hij een ticket kon boeken. De vliegreis was exemplarisch voor wat TED met je kan doen. Nadenken over jezelf, bewustwording, geestverruiming. ‘So, what do you do?’ vroeg de science fictionschrijver en TED-bezoeker die naast hem zat.

"Ik was niet gewend om antwoord te geven op dat soort vragen. Later noemde ik mezelf ‘internet strateeg’, en nu ben ik nog steeds zoekende, haha. Maar toen? Ik zag mezelf als die sympathieke jongen met een reclame-bureau en die handig was met computers."

Eigenlijk kwam hij er tijdens TED achter dat hij dat niet genoeg vond, dat hij verder wilde, dat wat hij deed betekenis moest hebben. En er was meer: al die sprekers, al die input.

jimstolze 460 2

Explosie

"In de zaal was ik na anderhalf uur versleten. Ik wilde alles vasthouden, dingen opschrijven, foto’s maken. TED-organisator Chris Anderson zei het al: ‘Na een paar dagen explodeert op TED je brein, maar tegen die tijd maakt dat je niets meer uit.’ Daar in Californië zag ik dat het niet alleen een museum van levende ideeën was, maar dat de wereld er groter van werd, dat mijn algemene ontwikkeling vertienvoudigde."

Iemand anders zou dan misschien denken: hopelijk kan ik er volgend jaar weer heen. Jim Stolze is iemand die dan denkt: Als ik toch ooit in m’n leven kan bereiken dat ik hier op het podium mag staan, dan kan er een strik omheen, dan is het klaar.

Wat hij op dat podium zou gaan doen? Geen idee. "Dat is dus het confronterende van TED. Ik merkte daar dat het ‘Jim komt wel even de e-mail repareren of een internetadvies geven’ niet genoeg was, daar kom je er niet mee. Heel leerzaam was dat."

"In die tijd, 2007, was ik bezig met het afronden van mijn MBA-studie, dat was een eerste stap. Ik had bedacht dat het slim aanpakken van mijn afstudeerscriptie misschien een mooie stap was richting het TED-podium over een paar jaar."

Sprekers

Want wat zijn de basiskenmerken van TED-sprekers? Ze hebben een boek geschreven, ze hebben iets onderzocht, of ze hebben een opmerkelijk experiment gedaan. Jim deed alle drie. Hij ging 40 dagen offline om te onderzoeken of je gelukkig wordt van internet en schreef er een boek over.

“Nog geen jaar later mocht ik op het podium tijdens TEDUniversity – een soort voorprogramma van TED – zes minuten vertellen over virtual happiness. Fantastisch was dat.”

Strik eromheen en klaar, dat was eerder het plan. Niet dus. Jim merkte daar op dat er maar heel weinig Nederlanders op TED waren. Als spreker had hij de kans de organisatie te tackelen. Of er niet een TED in Nederland zou moeten komen?

Honger

“‘Hou dat idee vast’, kreeg ik te horen. ‘We zijn met iets nieuws bezig.’ Wereldwijd was er een ontzettende honger naar TED. Er was inmiddels ook een TED in Afrika, India en Oxford gedaan. Ze konden dat niet allemaal zelf organiseren, dus het idee was om TED in handen te geven van de TED-sters, zoals bezoekers heten.”

Jim dacht: ik heb beet! Hij wilde zijn verantwoordelijkheid oppakken en kijken of hij via TED in Nederalnd de toekomst een beetje in ons voordeel kon kantelen.

“Eerst was het ‘als ik toch ooit uitgenodigd zou mogen worden’, toen ‘als ik ooit zou mogen spreken’ en nu was het ‘Ik Wil TED Naar Nederland Brengen.’ Al is het maar een weblog met TED-talks, dat zou al genoeg zijn.”

"Dat het véél groter werd, kwam door de mensen die meehielpen."