Groot was de verrassing toen deze week het nieuws van het Duits/Franse akkoord gemeld werd uit het Franse Deauville.

Door Fred Huibers | Het Haags Effektenkantoor

Op dat moment werd er nog druk onderhandeld over een verscherping van de regels van het stabiliteitspact van de EU. Veel landen drongen aan op automatische sancties als een lidstaat de begrotingsregels zou overtreden.

Daarmee zou de Europese Commissie een prominente rol krijgen in het bestrijden van laks financieel beleid binnen de EU. Duitsland was tot voor kort nota bene nog een van de meest fervente voorstanders van een volautomatisch streng regime. Zij vonden met name Nederland en Zweden aan hun zijde.

Het kamp dat helemaal niet zo enthousiast was over de aanscherping van de regels was aanzienlijk groter, met lidstaten als Frankrijk, België en natuurlijk de in financiële problemen verkerende PIGS (Portugal, Ierland, Griekenland en Spanje).

De dreun die nog komt

Wat Duitsland van standpunt heeft doen veranderen is moeilijk te doorgronden. Sommigen beweren dat Frankrijk uiteindelijk haar weerstand tegen een verscherping van de regels heeft opgegeven omdat het in ruil van Duitsland de aanhoudende steun voor het bestaande noodfonds kreeg.

Anderen hebben een meer verontrustende interpretatie van het Duitse gedraai. Zouden de Duitse autoriteiten weten dat hun huishoudboekje binnenkort een dreun gaat krijgen? Bijvoorbeeld doordat er veel extra staatssteun aan Duitse (landes)banken bij moet?

Hoe dan ook is het slecht nieuws voor een financieel prudent land als Nederland. Hoe groot is nu de kans dat een tweederde meerderheid van lidstaten besluit om een collega-lidstaat sancties op te leggen als zij wellicht het volgende land is wat sancties opgelegd gaat krijgen?

En als er al een meerderheid komt, zijn relatief kleine lidstaten als Nederland in het nadeel als het gaat om het vormen van een blok van lidstaten die het gevoel hebben dat ze elkaar nodig hebben.

Oh Oh Euro

Dit alles belooft niet veel goeds voor de begrotingsdiscipline van de EU-lidstaten en daarmee ook niet voor de geloofwaardigheid van de euro. Wat er nu gaande is, komt de hardheid van de munt niet ten goede.

Speculanten zullen zich wel weer warmlopen en wachten de volgende kans af om te speculeren tegen één of meer van de lidstaten die toch al te boek staan als aangechoten wild.

Fred Huibers is partner bij Het Haags Effektenkantoor