Iedereen in Nederland is verplicht een basisverzekering af te sluiten voor zorg. De basisverzekering dekt de standaardkosten van huisarts, ziekenhuis en apotheek. Daarnaast kan je vrijwillig een aanvullende verzekering afsluiten bijvoorbeeld voor de tandarts.

De overheid bepaalt wat onder de basisverzekering valt. Zorgverzekeraars zijn verplicht om iedereen te accepteren tegen dezelfde prijs. Mensen die onder een bepaalde inkomensgrens vallen, kunnen zorgtoeslag aanvragen.

De verzekeraars maken uiterlijk half november hun premies bekend voor een zorgverzekering in 2011. Uit begrotingsstukken blijkt dat de verwachte gemiddelde premie voor een basisverzekering rond 1211 euro per jaar komt te liggen, ruim honderd euro hoger dan de premie in 2010.

Vergoedingen

Tevens worden de vergoedingen, die onder het basispakket vallen, beperkt. Zo worden tandartskosten vergoed tot 18 jaar en valt de anticonceptiepil alleen nog in het basispakket voor vrouwen tot 21 jaar.

Hulpmiddelen als de rollator, krukken en looprek worden geschrapt uit het basispakket. Antidepressiva worden alleen nog vergoed bij zware indicaties. Ook eenvoudige extracties van de kaakchirurg vallen vanaf 2011 niet meer onder de basisverzekering.

De eerste negen behandelingen van bekkenfysiotherapie in verband met urineverlies worden ook vergoed, waar eerst alleen vanaf de tiende behandeling een vergoeding vanuit het basispakket mogelijk was.

Hulp voor het stoppen met roken wordt vergoed. Fysiotherapie voor chronische aandoeningen wordt vergoed na twaalf behandelingen die voor eigen rekening zijn.

Eigen risico

Het eigen risico stijgt van 165 naar 170 euro. Dat betekent dat veel zaken die onder de dekking van het basispakket vallen tot 170 euro per jaar zelf betaald moeten worden. Dat geldt niet voor de huisarts, verloskundige zorg, kraamzorg en tandheelkundige zorg voor kinderen.

Ook de vergoedingslimieten voor geneesmiddelen worden opnieuw berekend. Naast het eigen risico geldt vanaf 2011 een maximale bijbetaling voor geneesmiddelen van 200 euro per jaar.

Basispakket

Naast de premie betaal je ook een inkomensafhankelijke bijdrage voor het basispakket. Deze bijdrage is een vast percentage van je inkomen of uitkering. De werkgever of uitkeringsinstantie berekent deze bijdrage en houdt deze in op je loon of uitkering. De werkgever en de meeste uitkeringsinstanties vergoeden deze bijdrage. Je betaalt dan wel belasting over die vergoeding.

“De basisverzekering is bij iedereen gelijk. Ook het verschil tussen vergoeding in natura of in de vorm van restitutie maakt in de praktijk nauwelijks verschil. Er zijn wel tekenen dat daar verandering in gaat komen. Zo wil CZ in de toekomst niet alles vergoeden, maar daar is nu nog geen sprake van.” Dat stelt Erik Hordijk, directeur van de vergelijkingswebsite Verzekeringssite.nl.

Aanvullende verzekering

Naast de basisverzekering kan je kiezen voor een aanvullende verzekering. De verzekeraar heeft geen acceptatieplicht en mag tevens de premie aanpassen op uw leeftijd. Hoe meer dekking, des te hoger de premie.

“Veel mensen kiezen voor een erg uitgebreide dekking, terwijl dat vaak niet nodig is omdat de belangrijkste zorg in de basisverzekering gedekt is, daardoor betalen ze te veel”, aldus Edmond Hilhorst, oprichter van de financiële vergelijkingssite Independer.nl.

“Mijn advies is om goed na te denken of je de dekking nodig hebt en om je niet blind te staren op kortingspercentages. Het draait uiteindelijk om de te betalen premie.”

Tandartsverzekering

De tandartsverzekering noemt Hilhorst een ‘schijnverzekering’: “Het is eerder een abonnement, want de tandartsverzekering keert een maximum bedrag uit. Zo keert een tandartsverzekering bijvoorbeeld maximaal 250 euro uit, terwijl de premie soms ook al bijna 200 euro is. Dan kan je die tandartsrekening ook wel uit eigen zak betalen.”

Hordijk bevestigt dit beeld: “Je moet je alleen verzekeren voor de risico’s die je niet kan dragen. Als je het risico kan lopen, is het vaak aantrekkelijker om niet te verzekeren. “