Hersenscans tonen aan dat de kick van beleggen op zich genoeg is om transacties te blijven doen ook al leiden deze niet tot winst.

Door Fred Huibers | Het Haags Effektenkantoor

Dr. Luke Clark en Dr. Henry Chase, twee onderzoekers aan de Universiteit van Cambridge en Nottingham, hebben recent de resultaten van een interessante studie gepubliceerd in het Journal of Neuroscience.

Zij hebben 20 personen geselecteerd met verschillende niveaus van gokactiviteit. Volgens de gangbare definities waren 13 van de 20 meer dan gemiddelde gokkers.

De personen mochten hun gang gaan aan een gokkast terwijl hun hersenen op activiteit gescand werden. De bekende rollen waarop de symbolen verschijnen op de éénarmige bandiet waren zo afgesteld dat elke persoon 30 keer won, 90 keer verloor en 60 keer bijna won.

Genot

Het is bekend dat winnen bij mensen tot een toename van de hersenactiviteit in het beloningscentrum leidt, om precies te zijn het ventrale striatum. Het prettige gevoel na een overwinning wordt vooral gevoed door een verhoging van dopamine, de neurotransmitter die een rol speelt bij het ervaren van genot, blijdschap en welzijn.

Dopamine komt vrij in de hersenen om gedrag, dat wenselijke resultaten produceert, aan te moedigen.

Minder bekend is dat bijna-winnen vrijwel dezelfde chemische reactie in de hersenen teweegbrengt als winnen. Dat blijkt uit metingen van de Engelse onderzoekers.

Zelfversterkend effect

Ook is aangetoond dat het effect sterker is naarmate de persoon goklustiger is. Dat zou een verklaring kunnen zijn waarom sommige gokverslavingen totaal uit de hand lopen. De hersenen belonen gokgedrag, ook al zegt de ratio dat het niet verstandig is om steeds maar meer te gokken omdat de verliezen oplopen.

Dat geldt ook voor zeer actieve beleggers. Veel geld gaat op aan handelskosten en verliezen als gevolg van compulsief gedrag. Overactief beleggen leidt zelden tot goede resultaten. Deze beleggers zouden er beter aan doen om te investeren in ondergewaardeerde aandelen en geduldig af te wachten tot de waardering normaliseert.

Nog beter: besteed het uit aan een fonds; dan is de verleiding ook weg om steeds maar voor de kick van kortetermijnbeleggen te gaan. Maar ja, als er gekozen moet worden tussen de gratificatie van de onmiddellijke kick versus het verstandige beleggen, verliest bij velen het verstand.

Fred Huibers is partner bij Het Haags Effektenkantoorpartner