Het is een doorn in het oog van luchthavens als Schiphol, Rotterdam en Eindhoven. Wachtende reizigers bij de paspoortcontrole. Boze blikken van reizigers, nog bozere blikken van de Marechaussees. Dat kan slimmer, en vooral sneller.

Door Walther Ploos van Amstel | Delaatstemeter.nl

Ook ik baal ervan als we net terug komen uit Sydney, of een ander ver oord, en de blauwe uniformen gaan net koffie drinken. De theorie over wachtrijen en bottlenecks is aan hun duidelijk niet besteed. En wat is dan mijn keuze? De lange rij ‘Europese paspoorten’ of de korte rij’ Niet-Europese paspoorten’?

Scanning

Maar, er is goed nieuws. Reizigers met een Europees paspoort kunnen sinds kort op Schiphol zonder de marechaussees te treffen de grens passeren. Als ze over de grens gaan, scannen ze hun paspoort bij een elektronisch poortje. Dat moet de doorstroming bevorderen.

Op hetzelfde moment wordt een foto gemaakt van de persoon die zich in het poortje bevindt. De gegevens uit het paspoort worden vervolgens vergeleken met de zojuist gemaakte foto.

Een mooie toepassing van technologie om risico’s bij de grens te beheersen. Ik ben benieuwd hoeveel reizigers na de scanner toch nog in het bakje ‘even in de ogen kijken’ vallen vanwege openstaande boetes, gevangenisstraffen of internationale signaleringen.

De groen of de rode loper?

Zelf gebruik ik al twee jaar Privium, serviceprogramma van Schiphol, frequente reizigers de mogelijkheid biedt efficiënter te reizen. De dienst maakt een snelle en veilige grenspassage mogelijk door de techniek van irisherkenning. Slimme klantsegmentatie; een ‘groene’ loper voor nette klanten. Maar, de Priviumpas werkt alleen nog op Schiphol.

Op elke andere luchthaven in de wereld mag ik gewoon weer achteraan sluiten. En dan sta ik weer op de ‘rode’ loper.

Bundel informatie

De technologische vernieuwing gaat verder. De controle van het paspoort is natuurlijk slechts de eerste stap naar meer veiligheid bij internationale passagiersstromen. Je wilt natuurlijk ook die smokkelaar van dierhuiden, die taxfree koper van een iPad, de drugskoerier, de gelukszoeker en de potentiële bommenlegger eruit halen.

Dan heb je veel meer informatie nodig dan alleen dat paspoort. Waar komt de reiziger vandaan, welke tussenstops heeft hij of zij gemaakt, welke historie is bekend, wat is zijn of haar risicoprofiel en wat was zijn laatste post op Facebook of Twitter. Informatie uit de reisketen die je snel moet bundelen en slim moet wegen op risico’s. Dat heet horizontaal toezicht. De techniek bestaat, en werkt.

Rijen

Ik wil korte rijen op Schiphol. Dat start met voldoende marechaussees aan de balie. Beter plannen dus. Vervolgens maak je in de passagiersstromen een onderscheid naar risicocategorieën met de inzet van slimme ICT-systemen die uitgaan van horizontaal toezicht.

Uiteindelijk geef je de marechaussee een haarscherpe en actuele ‘situational awareness’ om te beoordelen wat hij met de reiziger gaat bespreken. Simpele logistieke lessen!

Met getrokken wapens

Wie heeft er niet genoten van de film ‘Minority Report’ van Steven Spielberg? In de wondere wereld van ‘sense and respond’ en ‘situational awareness’ is het toch mogelijk om op basis van informatie uit meerdere systemen snel te bepalen of ik over de ‘groene’ of de ‘rode’ loper mag lopen. Welkom thuis. Of juist niet…

Maar misschien vergeet ik net te snel wat dit allemaal gaat betekenen voor mijn persoonlijke leven. Hoe verging het ook al weer de held in ‘Minority Report’?

Wat als er per ongeluk een vinkje verkeerd staat, ik een vreemde post op mijn Facebook heb staan, en er in eens vier marechaussees met getrokken wapens naast me staan, ik moet er even niet aan denken.

Walther Ploos van Amstel is docent logistiek aan de Hogeschool van Amsterdam en supply chain expert bij TNO Mobiliteit en Logistiek. Volg Walther ook op Twitter.com/Delaatstemeter