De aandelenbeurzen bewegen wel, maar komen dit jaar per saldo niet echt van hun plek. De rente op spaargeld en deposito’s is laag en ook op de obligatiemarkten is de spoeling dun. Vandaar dat er actief gezocht wordt naar alternatieve beleggingsmogelijkheden.

Door Martine Hafkamp | Fintessa Vermogensbeheer, in samenwerking met Belegger.nl

De kranten staan bol van de snel oplopende prijzen van bijvoorbeeld tarwe, suiker en koffie en de enorme rendementen die daardoor voor meer speculatief ingestelde beleggers mogelijk zijn.

Maar ook de valutamarkten ogen met hun grote koersuitslagen wellicht aantrekkelijk voor het realiseren van ‘a quick win’. Laat ik me voor het gemak beperken tot misschien wel het meest in het oog springende krachtenspel tussen euro en dollar. Waar vorig jaar beleggers ervan overtuigd leken dat de Amerikaanse dollar zijn langste tijd als wereldmunt had gehad, gold in de eerste helft van 2010 het omgekeerde verhaal.

Griekenland

Door de Griekse schuldenproblematiek waren velen de mening toegedaan dat de Amerikaanse economie er veel beter voor stond dan de Europese. Daarom werd de euro op grote schaal van de hand gedaan en vluchtte een aantal partijen weer in de ‘veilige’ dollar.

De laatste tijd lijkt de vaart er bij de groei in de Amerikaanse economie uit te gaan en als gevolg daarvan wordt er weer meer geld richting de euro gedirigeerd. In de eurozone lijkt de groei immers wat minder af te vlakken. In die mening worden beleggers gesterkt door uitspraken van zowel Amerikaanse als Europese beleidsmakers. Waar Bernanke het heeft over ongebruikelijke onzekere vooruitzichten, ziet Trichet in de beschikbare macrocijfers van de eurozone juist een versterking van de economische activiteit.

Lood om oud ijzer

Zelf denk ik dat het lood om oud ijzer is en dat de komende jaren de economische groei in zowel de Verenigde Staten als Europa gematigd zal zijn. Daarom is er volgens mij van de schommelingen tussen euro en dollar geen zinnig woord te zeggen is. Negatief voor beleggen in aandelen ben ik zeker niet.

Het kan niet genoeg benadrukt worden dat er duidelijk onderscheid gemaakt moet worden tussen de staat van de overheidsfinanciën enerzijds en de financiële positie van het bedrijfsleven aan de andere kant. Zoals het geval is na iedere recessie zijn voorraden langzaamaan opgebouwd waardoor de productie afzwakt.

Vandaar dat de productie- en vraagkant tegengestelde signalen uitzenden. Het is zoals Greenspan het onlangs zo mooi verwoordde: ‘een pauze tijdens een voorzichtig herstel voelt als een quasi-recessie’.

Bernanke en Trichet hebben beiden gelijk. De Amerikaanse overheid heeft alleen eerder actie ondernomen dan de diverse landen in de eurozone waardoor de Amerikaanse economie verder is in dezelfde cyclus.

Niet te doen

Door de grote diversiteit in de economische positie van de individuele lidstaten van de eurozone is het wat mij betreft niet te doen om te bepalen wat de waarde van de euro zou moeten zijn, net zo goed als het koffiedik kijken is of de euro ten opzichte van de dollar sterker of zwakker zal worden. Natuurlijk is het verschil in de relevante rentestand tussen beide grootheden een bepalende factor.

Daarnaast speelt echter ook altijd de vraag hoe lang het buitenland de Amerikaanse groei wil blijven financieren, maar in één adem hiermee kan ook de schuldenproblematiek van de Europese overheden worden genoemd. En wat zal het effect zijn van de grootschalige speculaties in grondstoffen?

Risico's

Zelf waag ik me daarom niet aan valutatransacties, omdat het in mijn ogen meer speculeren is en het volgens mij met vermogensbeheer niet veel van doen heeft. De directe handel in valuta op de Foreign Exchange (Forex, FX) gaat 24 uur per dag door en kent, doordat er met een hefboom wordt gewerkt, aanzienlijke risico’s, zeker gezien de grote volatiliteit van de laatste tijd.

Risico en rendement gaan altijd hand in hand, dat is hier niet anders. Niet voor niets waarschuwt een partij als ACM er zelfs voor dat handel in valuta alleen gedaan moet worden met kapitaal dat niet nodig is voor het ‘overleven of welzijn van de klant’.

Waar

Liever houd ik de risico’s beperkt en daarom beleg ik in aandelen die dan wel in euro’s dan wel in dollars staan genoteerd waarvan ik op basis van zaken als de balans en je verwachtingen ten aanzien van de toekomstige winsten, een waarde bepalen. Daar voel ik mij prettiger bij en krijg ik bovendien meer waar voor mijn geld!

Martine Hafkamp is algemeen directeur van Fintessa Vermogensbeheer. Zij won in 2008 de Gouden Stier voor de beursvrouw van het jaar. Volg Martine ook op Twitter.com/Martinehafkamp