AMSTERDAM - Als de Amerikaanse overheid bij de redding van verzekeraar AIG had gekozen voor een alternatieve aanpak, had dit Rabobank miljoenen gekost. Dit bleek donderdag uit publieke documenten die door de Amerikaanse krant The New York Times zijn bestudeerd.

AIG werd op het hoogtepunt van de financiële crisis in 2008 gered en was veruit de grootste ontvanger van staatssteun. Door de redding kon de verzekeraar claims van banken die verliezen op complexe hypotheekproducten hadden afgedekt bij AIG volledig uitkeren.

Op de beslissing de banken 100 procent te betalen, is veel kritiek. De overheid zou concessies hebben moeten eisen van de banken.

Alternatieven

Uit de stukken blijkt dat overheidsadviseurs wel alternatieven hebben geschetst waarbij de banken zouden zijn gedwongen een verlies te nemen. In een presentatie van vermogensbeheerder BlackRock staat een overzicht van de gevolgen van de verschillende scenario's voor de banken.

Als was gekozen voor ''deep concession'', oftewel stevige concessies, had Rabobank een verlies van 291 miljoen dollar (237 miljoen euro) moeten incasseren.

Dit verlies was neergekomen op ongeveer een kwart van de claim. Daarmee was Rabo onder dit scenario de hardst geraakte bank. Gemiddeld hadden banken ongeveer 10 procent van hun claims, ofwel 6,4 miljard dollar, moeten laten lopen.

Naast Rabobank heeft een indrukwekkende lijst van banken van de redding geprofiteerd. Het gaat onder meer om Deutsche Bank, Société Générale, UBS, Goldman Sachs en Merrill Lynch.

Extra dekking

AIG verzekerde met zogenaamde 'credit default swaps' bepaalde door Rabobank gekochte obligaties. De verzekering was volgens Rabobank een extra dekking die erin resulteerde dat er geen kapitaal aangehouden hoefde te worden.

De gang van zaken rond AIG ligt in de VS zeer gevoelig. Aanvankelijk weigerde de overheid inzicht te geven in de achtergronden van de redding.

Toen vorig jaar bleek dat Goldman Sachs miljarden uitgekeerd heeft gekregen, leidde dit tot grote publieke woede tegen de bank. Begin dit jaar dwong het Amerikaanse congres de overheid uiteindelijk stukken vrij te geven. Volgens The New York Times gaat het om 250.000 pagina's.