Ik heb een afwijking; als ik me ergens mee bezig houd, wil ik er graag over schrijven. Maar dat is niet altijd handig als zakelijk blogger. Ik stel me in dit jubileum blog (mijn 100ste!) de vraag: wat deel je met anderen en wat hou je privé?

*Gek* ben ik op aandacht. Altijd al geweest. Toen ik jong was vroeg ik aandacht van mijn ouders en toen ik op school zat, was ik de clown in de klas. Het leek een tijdje goed te gaan tijdens het studeren, maar zodra ik met vrienden de kroeg inging had ik weer het hoogste woord.

Ook vond ik het prachtig om te presenteren. Je hoeft niet te vragen om aandacht, gedurende een half uur sta je sowieso in het middelpunt van de belangstelling. En de discussie daarna? Oh la-la!

Bloggen is echt mijn ding

Toen ik aan het werk toog, kwam ik er achter dat ik schrijven ook leuk vond. Let wel, dit was in de tijd dat het begrip ‘blog’ nog nauwelijks bestond en dat je alleen serieus werd genomen als je in echte tastbare tijdschriften werd gepubliceerd.

Het proces om dat voor elkaar te krijgen, was echter tergend traag. Ondanks koppig volhouden is me dan ook maar een handvol keren gelukt om daadwerkelijk te publiceren in tijdschriften.

Met de opkomst van web 2.0 kwam ik in aanraking met bloggen en dat was, zeg maar, echt mijn ding. Een snel medium, waarmee je over actuele zaken kon schrijven en waar de reacties van de lezers bijdroegen aan het verhaal zelf. Co-creatie avant-la-lettre.

In mijn enthousiasme heb ik inmiddels aan de wieg gestaan van een twee succesvolle blogs voor mijn voormalige werkgever, voer ik een eigen blog over zaakgericht werken en schrijf ik wekelijks op NUzakelijk. En ik vind het heerlijk!

Online Gilles de la Tourette

Sinds kort merk ik echter dat ik moeite begin te krijgen om mijn verschillende interessegebieden uit mijn zakelijke schrijfsels te houden. Kijk, in het begin is het makkelijk: je schrijft gewoon over ICT, twee grapjes erin en aan het einde van je verhaaltje sluit je af met een stichtelijk woord. Klaar.

Maar naarmate ik me met meer zaken dan de wondere wereld van bitjes en bytes bezig houd, komt ook die oude behoefte weer om de hoek kijken om het er over te hebben. Een soort online syndroom van Gilles de la Tourette. En dat dus gaat niet.

Zo ben ik in mijn woonplaats politiek actief. Maar de lezers van mijn blog over zaakgericht werken zijn echt niet allemaal van mijn partij. Dus als ze een politiek gekleurd artikel tegenkomen waar ze het niet mee eens zijn, zullen ze mij en/of mijn inhoudelijke werk daar mogelijk op beoordelen. En als zelfstandig ondernemer is dat natuurlijk niet handig.

Internet-exhibitionisme

Hoe jammer het echter ook is, ook in deze tijd van volledige openheid en internet-exhibitionisme moet je als zakelijk blogger toch echt gefocust zijn in je boodschap. Wat je verder doet op een regenachtige campagnezaterdag op een marktplein in je eigen dorp is niet relevant en mogelijk zelf schadelijk.

Nee, voortaan houd ik me aan de gouden regel: Zo weinig mogelijk politiek, religie of ongepaste hobbies en lekker schrijven over je zakelijke passie. Of het me lukt, tja…

Robert Mekking is zelfstandig adviseur in de de e-overheid op het gebied van het Zaakgericht Werken. Voor meer informatie: www.zaakgerichtwerken.com