Belastingaanslagen zijn er om achteraf precies te kunnen vaststellen hoeveel belasting en premie er moet worden betaald. Soms worden zij voorafgegaan door voorlopige aanslagen, zodat de fiscus niet te lang op zijn geld hoeft te wachten.

Bij werknemers en gepensioneerden loopt het wat anders. Zij betalen de meeste belasting al vooruit doordat deze op hun loon of uitkering wordt ingehouden. Voorlopige aanslagen zijn dan vaak niet nodig. Sterker: er zijn vaak helemaal geen aanslagen meer nodig doordat de inhoudingstabellen voor de loonheffing heel nauwkeurig afgestemd zijn op wat er uiteindelijk moet worden betaald.

Toch resteren er dan vaak nog wat kleine verschillen. Daarvoor zouden dan alsnog aanslagen opgelegd moeten worden. Dus aangifte invullen, insturen, controleren door de Belastingdienst, aanslag opleggen, aanslag betalen.

En dan nog te zwijgen over eventuele bezwaarschriften, aanmaningen bij te laat insturen of te laat betalen enzovoort. Het sop is de kool niet waard. Zulke aanslagen zouden de overheid meer kosten dan wat zij opleveren.

Verschil

Daarom is er een grens gesteld. Als het verschil tussen inhoudingen en de ingehouden ‘voorheffingen’ (loonheffing en dividendbelasting) 43 euro of minder is, wordt er geen aanslag opgelegd.

Hebt u toch aangifte gedaan, dan wordt er in dat geval een aanslag van nihil opgelegd en hoeft u het verschil niet te betalen. Let wel: de voorlopige aanslagen zijn geen voorheffingen. Die hebben dus geen invloed op de aanslaggrens.

En ook niet onbelangrijk: de grens van 43 euro geldt alleen voor het bedrag dat u alsnog zou moeten betalen. Zou u recht hebben op teruggaaf, dan krijgt u die al bij een verschil van 14 euro.

Aanslaggrens 2009 om praktische redenen verhoogd

Maar hoe nauwkeurig de loonheffing ook wordt ingehouden, je kunt kennelijk niet alles voorzien.
Zo bleek onlangs dat alleenstaanden die van een AOW-uitkering leven, over 2009 standaard 48 euro zouden moeten bijbetalen; meer dan de aanslaggrens dus. U wilt niet weten hoe het komt, maar het heeft te maken met de vakantie-uitkering van deze groep.

De Tweede Kamer was not amused bij de gedachte dat deze mensen met alleen AOW alsnog 48 euro zouden moeten betalen. En Minister De Jager had duidelijk geen trek om aan die honderdduizenden AOW’ers aangiftebiljetten te gaan sturen om die paar tientjes te kunnen incasseren.

Hij heeft daarom de aanslaggrens over 2009 eenmalig verhoogd van 43 naar 50 euro. Die verhoging geldt natuurlijk niet alleen voor de alleenstaande AOW’ers, maar voor iedereen. De maatregel bespaart de Belastingdienst een hoop werk en veel burgers een hoop gedoe.

Voor 2010 wordt een kunstgreep toegepast

Maar het leed van De Jager was nog niet ten einde: voor 2010 zou de kwestie opnieuw de kop opsteken, maar dan precies andersom. Ik zal u de redenen besparen maar in 2010 zou bij dezelfde doelgroep op jaarbasis ongeveer 58 euro teveel aan loonheffing worden ingehouden.

Al deze alleenstaande AOW’ers zouden daarom begin volgend jaar genoodzaakt zijn een aangifte in te dienen om die 58 euro terug te vragen. En ook dat leek de minister geen prettig vooruitzicht. Hij heeft daarom via een kunstgreep in de loonheffingtabellen voor de maand mei (de vakantiegeldmaand) de inhouding laten beperken tot precies het bedrag dat op jaarbasis verschuldigd is.

Deze maatregel raakt wél uitsluitend de alleenstaande AOW’er. Deze ontvangt dus in mei 58 euro meer vakantiegeld dan wat hij normaal gesproken zou hebben gekregen.

Verhoging biedt voor 2009 niet altijd soelaas

Iedereen tevreden, zou je denken. Maar er is toch nog wat gemor in de achterhoede. Alleenstaande AOW’ers die naast hun AOW nog een gering pensioentje hebben, vissen over 2009 achter het net. Doordat de belasting over de AOW-uitkering al 48 euro bedraagt, zijn er nog maar enkele euro’s nodig om de nieuwe grens van 50 euro alsnog te overschrijden.

In de praktijk blijkt dat de loonheffingstabellen over pensioenen al snel tot verschillen van enkele euro’s op jaarbasis leiden.

Vroeger noemden we dat peanuts, maar het is nu helaas net voldoende om deze geplaagde gepensioneerden net weer in de gevarenzone boven de 50 euro te brengen. En dus toch een aanslag. Soms blijft het toch een beetje tobben.

Zie ook: special Belastingtips