Burgers’ Zoo wil geen Ark van Noach zijn

AMSTERDAM - Familiebedrijven vormen de ruggengraat van de economie. In deel twee van deze serie: Burgers’ Zoo. “Eigenlijk zijn we exotische boeren,” begint directeur Alex van Hooff. “Wij wonen op het terrein, zoals ook boeren dat doen.”

Zijn overgrootvader Johan Burgers richtte het dierenpark op, waarna zijn opa Reinier van Hooff en vervolgens zijn vader Antoon van Hooff samen met hun echtgenotes aan het hoofd van Burgers’ Zoo stonden. Alex van Hooff is inmiddels de vierde generatie en runt samen met zijn vrouw Bertine de dierentuin in Arnhem.

Op de achtergrond staan de pinguïns zich te warmen in de zon, terwijl hun pootjes nog in de laatste restjes sneeuw staan. “We bestaan nu 97 jaar en we zijn nog nooit een dag dicht geweest. Er zijn ook altijd bezoekers, zelfs op dagen dat het sneeuwt of het weeralarm van kracht is.”

Roofdieren

Johan Burgers opende in 1913 de fazanterie Buitenlust in zijn woonplaats ‘s-Heerenberg. Toen hij wilde uitbreiden, ging de gemeente niet akkoord met onder andere de tralieloze roofdierverblijven die Burgers zo graag wilde. De dieren zouden door rotsen en grachten in hun verblijf gehouden worden.

Burgers ging op zoek en vond de huidige locatie in Arnhem, waar hij bedong zijn roofdierverblijven te mogen bouwen. In 1924 was Burgers Natuur Dierenpark een feit.

Burgers\$1 Zoo

In 1968 opent Burgers’ Zoo het eerste safaripark in Europa, waar de dieren vrij rondlopen en bezoekers de eerste twintig jaar in hun eigen auto doorheen konden rijden. Ook komen er meer verblijven waar dieren veel ruimte en vrijheid krijgen.

Alex van Hooff

Sinds 1998 werkt Alex van Hooff in het park, waar hij eigenlijk al zijn hele leven meehielp. Hij werkte na zijn studie bij een financiële instelling, maar hielp in weekenden en vakanties in de dierentuin. “Het park trok erg en ik realiseerde me dat als ik nog van mijn ouders wilde leren ik niet te lang moest wachten. Ik ben toen naar huis gekomen.”

Als zijn vader in 2004 overlijdt, neemt hij met zijn vrouw de leiding van het park op zich.

“Ik ben hier geboren en getogen. Het is een soort familietraditie en ik vind het zelf ook erg mooi om te doen. Ik heb me er nooit tegen afgezet, maar ik heb ook niet als kind geroepen dat ik de dierentuin zou gaan overnemen. Mijn ouders hebben me niet gepusht, terwijl je dat wel vaak hoort in familiebedrijven.”

Werk

“Een dierentuin is een soort dorpje, waar dieren leven, medewerkers rondlopen en gasten langskomen. Dat houdt in dat je met veel zaken te maken hebt.”

Van Hooff’s werkdag bestaat dan ook vooral uit overleg met diverse afdelingen. “Ik geef ook weleens rondleidingen en sinds we een congrescentrum hebben, word ik vaak gevraagd om een inleiding over het park te geven.” Zijn vrouw houdt zich onder andere bezig met het personeelsbeleid.

“Bijna een derde van onze medewerkers werkt langer dan 15 jaar bij ons park, waarvan 6 procent meer dan 25 jaar. Dat is voor ons heel goed, want het verzorgen van dieren leer je niet in een jaar.”

Dierentuin

Burgers’ Zoo behoort met gemiddeld 1,5 miljoen bezoekers per jaar tot een van de best bezochte attractieparken van Nederland. Wereldwijd blijken niet alleen Burgers’ Zoo, maar ook Nederlandse dierentuinen in het algemeen tot de top te behoren. Misschien niet qua bezoekers, maar wel op het gebied van innovatie.

“Al sinds de jaren zeventig delen we informatie met andere dierentuinen in Nederland. Ook vertrouwelijke informatie, hoe je dieren moet voeden en huisvesten. In heel veel landen was het ieder voor zich; in Nederland wilden we met z’n allen zorgen dat we verder kwamen.”

Burgers\$1 Zoo

Burgers’ Zoo onderscheidt zich van andere dierentuinen door zijn projecten, waar grootschalig de natuur wordt nagebouwd om meerdere dieren bij elkaar te zetten. In 1988 werd de ‘Bush’ geopend: anderhalve hectare tropisch regenwoud met een paar verblijven voor de dieren die een gevaar kunnen vormen voor mensen, andere dieren of planten.

“Verder alle dieren zoveel mogelijk vrij. Weg van het ‘sjokken’ langs de hokken naar het beleven van een ecosysteem. Als een bezoeker er snel doorheen loopt, zal hij weinig zien. Maar als hij de tijd neemt en goed luistert en kijkt, kan hij veel vinden in de Bush.” Van Hooff wijst naar een vliegende hond in de boom, de rode ibissen en een stel kroonduiven dat het pad blokkeert.

Ocean

In 1994 is de ‘Desert’ geopend, waar hetzelfde concept is uitgevoerd, en in 2000 de ‘Ocean’.

Van Hooff vertelt enthousiast over het aquarium. “In de Ocean leeft koraalrif, dat gaat echt fantastisch. Zo vonden we iets in onze koraalbak wat we niet herkenden. Onze bioloog heeft foto’s gemaakt en opgestuurd naar een specialist. Die ging uit zijn dak, want het was een foraminifeer, dat is een klein diertje.”

Burgers\$1 Zoo

“De specialist had tijdens een expeditie in Indonesië zestig soorten gevonden. Bij ons in de bak vond hij veertig soorten foraminiferen, terwijl wij niet eens wisten dat die er waren. Dat is zo gaaf, dat we een bassin hebben ingericht en dat die bak zichzelf gaat ontwikkelen. Dan komen er diersoorten in te zitten die we helemaal niet hebben uitgezet.”

Hoe blij Van Hooff is met het succes van zijn dierenpark; zo druk maakt hij zich over de natuur. “De teloorgang van de natuur gaat zo hard. Sommige mensen zeggen dat een dierentuin de Ark van Noach is, maar ik hoop van ganser harte dat we dat nooit hoeven te zijn. Als dat het geval is, dan zijn we heel ver gezonken als mensheid.”

NUwerk

Tip de redactie