Als manager in een verandertraject krijg ik te maken met alle lagen van een onderneming. In die lagen zitten mannen en vrouwen die absoluut capabel zijn om door te groeien.

Op enig moment ging ik een gesprek aan met een jonge zeer capabele dame. Haar (mannelijke) leidinggevende had al verschillende keren gesproken over doorgroeien, een management development traject en meer mogelijkheden voor zwaardere managementfuncties.

Ze was inmiddels al enige tijd zijn linker- en rechterhand en mij bekroop het gevoel dat deze manager deze linker- en rechterhand binnen handbereik wel handig vond. Maar belangrijker nog, hij was bang dat deze dame hem voorbij zou groeien. Een heel terecht gevoel, want deze dame zou de stoel van haar manager met gemak over kunnen nemen.

Gesprek
Ik heb het niet zo expliciet uitgesproken, maar ben wel met die manager gaan praten. Het gesprek ging over ontwikkelingen in het vakgebied; wat was zijn visie met het oog op de toekomst. Daar kwam een manager naar voren die bang was voor zijn eigen functie en derhalve zijn comfortabele positie niet op wilde geven.

Hij zag deze dame nog niet in een dergelijke functie en gaf aan dat dit op korte termijn ook niet ging gebeuren. Hij maakte wel dankbaar gebruik van haar kwaliteiten als manager. Ik concludeerde hieruit dat hij de tijdlijn van zijn comfortzone vast wilde houden.

Vrouw
Ik heb mij natuurlijk afgevraagd of het te maken zou hebben met het feit dat de bedreiging vrouwelijk was. Na de gesprekken die ik heb gevoerd bleek dit helaas het geval te zijn. Zaken als: zij voelt zich teveel in, zij betrekt de mensen bij de besluitvorming en meer van dit soort 'vrouwvriendelijke' opmerkingen bevestigden dit vermoeden.

Helaas staat deze manager niet open voor een coachingstraject en mijn gevoel zei mij dat dit ook geen soelaas zou bieden. Gelukkig kon ik deze vrouw met de juiste begeleiding wel verder helpen en bekleedt zij inmiddels een zwaardere management positie.

Top
Het valt me overigens op dat het een hype lijkt te gaan worden, vrouwen naar voren schuiven om ze naar de top te krijgen. Mijn eigen ervaring is dat vriendjespolitiek en politiek bedrijven door de mannelijke gevestigde orde het glazen plafond versterkt. Vrouwen komen daardoor niet verder dan een managerfunctie en stoten niet door naar bestuurders posities.

Gelukkig sta ik als vrouwelijke ondernemer iets anders in deze materie. Ik probeer altijd de juiste persoon voor de positie aan te nemen. Dit kan zowel een man als een vrouw zijn. Ik hoop dat mannelijk collega's dit ook meer gaan doen.

Helma van Wanrooij en Eelkje Oldenburger zijn eigenaar van Janus Kizuna. Wij herstructureren bedrijven en bieden persoonlijke begeleiding aan leiders. Capabiliteit en vertrouwen zijn de kernwoorden. http://www.januskizuna.com/