De mevrouw voor mij in de rij van de winkel had haar rollator volgeladen met cadeaus voor ál haar kleinkinderen, 'en de kleinkinderen van mijn zuster, want mijn zus moet het doen met een AOW-tje'.

Terwijl de caissière de artikelen één voor één aansloeg op de kassa en ik de halve Sinterklaas-catalogus van de speelgoedwinkel zag verworden tot kleurige pakjes, maakte mijn gevoel van haast (want: een afspraak waar ik nog iets voor moest voorbereiden) plaats voor berusting, nee zelfs bezinning...

Appeltje voor de dorst
Word ik later nét als de "zuster" van deze goedgeefse mevrouw? Wat ik heb, deel ik graag met anderen, maar wat als ik nou niets te delen heb later? Moet ik dan aanspraak maken op mijn "zusters"? Gelukkig heb ik er twee!

Ik heb, net als veel ZZPers, mijn pensioen niet geregeld. De kosten zijn daarvoor veel te hoog, omdat je blijkbaar een risicofactor bent voor pensioenfondsen. Omdat ZZPers werknemer en werkgever tegelijk zijn, kunnen wij niet deelnemen in de "klassieke" fondsen. Ik heb een spaarrekening die uiteindelijk moet gaan dienen als appeltje voor de dorst.

Wetgeving en goedgeefse zusters
Na een vragenrondje binnen mijn ZZP-netwerk, bleek dat ik niet de enige was met deze aanpak. Niemand die ik ken blijkt als ZZPer een pensioen op te bouwen. Hoe komen wij later terecht? Als de dame in de rij voor me, of als haar zuster?

Er wordt momenteel gepleit voor wetgeving rondom pensioenmogelijkheden voor ZZPers, en dat ga ik nauwlettend in de gaten houden.

Tot die tijd ben ik blij met mijn spaarrekening én met mijn zusters die mij financieel niet hoeven te steunen (dat zou ook wel moeilijk zijn, aangezien zij studeren) maar er wel zíjn. Gelukkig hebben wij (nog) geen AOW-uitkering of kleinkinderen om ons druk over te maken! 

Sanne Nuij van Arnhem is directeur/ eigenaar van Plan T, een adviesbureau voor verandermanagement. Plan T biedt ook trainingen op het gebied van creativiteit en communicatie voor bedrijven én particulieren, alsmede coachingstrajecten.Voor meer informatie: http://www.plan-t.nl/