Grote steden worden tot nu toe gekenmerkt door vastzittend verkeer en veel vervuiling. De city of Londen vroeg designers om te tonen hoe het anders kan in de competitie ‘Future City of Mobility’.

Wie Londen bezocht heeft, weet dat autogetoeter, opzij springende voetgangers en uitlaatgassen geen uitzonderingen zijn in de Engelse hoofdstad. Plekken als Picadily Circus zijn er lichtende voorbeelden van. Maar zo geldt dat voor veel metropolen, en vaak in ergere mate.

Stel je voor dat je op de plek van Picadily Circus alleen nog maar mensen hoort praten en vogels hoort fluiten. Dat was het ideaalbeeld waar sommige designers in de Future City Mobility Competition naar wilden streven. Opdracht van de wedstrijd was een toekomstvisie maken van hoe Londen er in 2030 uit kan zien.

Award
Marten Wallgren, een Zweedse student aan de Royal College of Art, won met drie collega’s de Seymour Powell-award voor hun ‘Londen Garden’-concept. Het concept is gebaseerd op een netwerk van elektrische bussen, taxi’s en scooterfietsen, allemaal met elkaar verbonden om zo van Londen een autovrije zone te kunnen maken.

De speciale opvouwbare scooterfietsen, die kinetische energie uit je pedaaltred en het remmen halen, zijn in drie standen te zetten. Stand 1: je fiets op normale snelheid en er wordt een kleine hoeveelheid energie opgeslagen door de fiets. Stand 2: je fiets op hoge snelheid en door een toegevoegde weerstand slaat je fiets extra veel elektrische energie op. Stand 3: je fiets gebruikt de energie die opgeslagen is en transformeert in een scooter. Je hoeft zelf niet te trappen.

scooterfiets

Je fiets in de boom
Futuristischer en vreemder wordt het als Wallgren met zijn teamgenoten voorstelt om fietsen niet eigendom te stellen per individu, maar ter beschikking te stellen van de hele gemeenschap.

Mensen moeten de fietsen, telkens als ze deze niet meer gebruiken, opgevouwen ophangen in boomachtige structuren. Deze structuren zouden de fietsen dan extra voorzien van elektriciteit door middel van zonne-, wind- en waterenergie. Zonne-energie ontstaat via fotovoltaïsche cellen, windenergie door het op en neergaan van kunstmatige ‘takken’ en waterenergie door het opvangen en verwerken van regenwater.

Genoeg energie = gratis busrit
De opgeslagen energie in fietsen zou overgedragen kunne n worden aan bussen en taxi’s. Je neemt je opgevouwen fiets onder je schouder mee de bus in en plaatst hem in een gleuf, vanwaar de energie in je fiets door de bus wordt ‘opgeslurpt’. In de tussentijd kun je de fiets als zitplaats gebruiken. Door het leveren van elektriciteit zou je ook je direct je busrit kunnen betalen.

Of de kinetische energie, windenergie, zonne-energie en waterenergie afdoende zijn om het openbaar vervoerssysteem van een hele metropool op te laten werken, valt nog te bezien, maar mooi bedacht is het wel.