Er wordt meer en meer gediscussieerd over de vraag of de eerste tekenen van herstel van de wereldeconomie zullen doorzetten of niet. Voor beide stromingen zijn net zo veel voor- als tegenargumenten aan te voeren en de tijd zal leren wie het gelijk aan z’n kant heeft.

Door Martine Hafkamp | Fintessa Vermogensbeheer, in samenwerking met Belegger.nl

Ook de aandelen- en de obligatiemarkten geven volstrekt verschillende signalen af. Beide hebben het afgelopen halfjaar forse koersstijgingen laten zien. Daar kan de stijging van de goudprijs, in dollars gemeten in ieder geval, nog eens aan worden toegevoegd. Dat lijkt op het eerste gezicht erg mooi, maar dat is iets te kort door de bocht.

Op lange termijn zijn beide zaken immers niet verenigbaar. Waar stijgende aandelenkoersen duiden op een toenemend vertrouwen in de toekomstige economische ontwikkelingen, zijn oplopende koersen van (bedrijfs-)obligaties en dus lage effectieve rendementen een teken dat obligatiebeleggers uitgaan van een lange recessie.

Signalen
Blijkbaar letten beide markten op verschillende signalen. Zo is de wereldeconomie door grootschalige stimuleringsmaatregelen van overheidswege aan de praat gehouden. Obligatiebeleggers hebben er weinig fiducie is dat dit blijvende effecten zal hebben en zijn op zoek naar zekerheid. Daarom kopen ze op grote schaal schuldpapier aan. Wanneer de vraag groter is dan het aanbod leidt dat tot hogere koersen en dus een lager effectief rendement.

Aandelenbeleggers aan de andere kant hebben er veel meer vertrouwen in dat de weg naar herstel is ingeslagen, de correctie op de beurzen van de afgelopen dagen is meer dan gezond en doet daar niets aan af. Het is niet verrassend dat er als gevolg van de opgelopen koersen en vooruitlopend op kwartaalcijfers winst genomen wordt.

Dat heeft niets te maken met het feit dat het nu oktober is. De verwachtingen van analisten met betrekking tot de bedrijfscijfers zijn hooggespannen en het wordt als een positief teken gezien dat er nauwelijks bedrijven zijn die winstwaarschuwingen hebben gepubliceerd.

Productiviteit
Natuurlijk, de meest recente banencijfers in de Verenigde Staten vielen tegen, maar daar staat tegenover dat de afnemende werkgelegenheid wordt gecompenseerd door een hogere arbeidsproductiviteit en stijgende lonen. Het hogere besteedbare inkomen leidt tot meer uitgaven. Zo stegen de Amerikaanse detailhandelsverkopen, zelfs zonder de gestegen sterk autoverkopen dankzij het CARS (Car Allowance Rebate System)-programma en exclusief uitgaven aan meubels en bouwmaterialen, met 0,6 procent.

Uit het sinds kort toenemende aantal fusies en overnames blijkt onder bestuurders eveneens vertrouwen in de toekomst. Bovendien is de financiering goedkoop nu beleggers op zowel op de obligatie- als op de aandelenmarkt volop bereid zijn over de brug te komen.

Wetenschap
Wat mij betreft voert optimisme de boventoon en ik zie op het moment meer risico’s voor obligaties dan voor aandelen. Eventuele koersdalingen van aandelen creëren vooral koopkansen. Aan een antwoord op de vraag of en zo ja hoeveel de AEX zal corrigeren waag ik me niet. Dat is immers een vraag voor voorspellers die doen alsof beleggen een wetenschap is. In mijn ogen is het echter meer een kunst, en wel de kunst om gedisciplineerd te blijven en je gezond verstand te gebruiken om risico’s zo veel mogelijk te beperken.

Wat dat in de beleggingspraktijk inhoudt? Het is geen kwestie van (kortstondig) gelijk krijgen, het gaat er om gelijk te hebben. Er moet altijd gezocht worden naar een dynamische en bij het risicoprofiel passende combinatie van (bedrijfs)obligaties, aandelen en eventueel andere beleggingen die zo veel mogelijk vaste en zekere inkomsten biedt.

Dus aandelen of obligaties van toonaangevende bedrijven met (autonoom) groeipotentieel, weinig schulden, een sterke kasstroom, veelal ‘pricing power’ en een stabiel dividendrendement. Door de tijd heen kan er dan, naast mogelijke koerswinst, rendement op rendement worden gemaakt dat hoger is dan op een spaarrekening of staatsobligatie en wie wil dat nou niet?