In de afgelopen jaren is massaal geld op spaarrekeningen gestort. Loont dit eigenlijk wel?

Door Fred Huibers | Het Haags Effektenkantoor

Op het hoogtepunt van de crisis waren banken wanhopig op zoek naar geld. Door onderling wantrouwen waren de interbancaire tarieven, de rente die banken aan andere banken vragen op kortlopende leningen, sterk gestegen. Mede dankzij het ingrijpen van de overheid middels garanties en kapitaalinjecties, is de paniekstemming gekalmeerd. Ook is de economie inmiddels in rustiger vaarwater.

De spaarrentes zijn als gevolg van het economisch herstel gedaald van piektarieven van meer dan 5 procent naar ongeveer 3 procent per jaar voor vrij opvraagbare tegoeden. In vergelijking met de interbancaire tarieven die richting nulpunt zijn gedaald, is dit tarief onhoudbaar hoog. Banken die deze rente vergoeden leggen er op toe.

Staatsbanken genereus
Recent heeft Van Lanschot een officiële klacht ingediend bij de Europese Commissie over banken die staatssteun ontvangen en dankzij die steun oneerlijk zouden concurreren door met spaarrentes te stunten. Opgemerkt wordt dat vooral banken als ABN Amro, SNS, NIBC en ING de hoogste rente vergoeden op (internet)spaarrekeningen.

Directeur Peter Blom van Triodos Bank merkt onlangs op: "Er is een grote druk op ABN Amro en Fortis om een gezonde bank op te bouwen. De verliezen die ze lijden accepteren ze als marketingkosten."

Leuk zolang het duurt
Natuurlijk profiteren spaarders van deze ontwikkeling. Het is echter maar zeer de vraag of deze lang zal aanhouden. Banken willen in toenemende mate snel van de staatssteun af. En zij slagen daar steeds vaker in door bijvoorbeeld geld uit de kapitaalmarkt aan te trekken om de staatssteun mee af te lossen.

Vorige week heeft SNS nieuw aandelenkapitaal bij beleggers opgehaald. Een ander voorbeeld is de Franse bank BNP en waarom zou ING niet profiteren van de hoge beurskoers om haar balans via de beurs te versterken? Grote kans dat de spaarrente op de korte termijn zal zakken in de richting van de interbancaire tarieven. De spaarder kan op termijn op rentes rekenen die beginnen met een 1 gevolgd door een komma.

Timing
Historisch is het nauwelijks de moeite waard om te sparen. Inflatie en belastingen eroderen normaal gesproken de opbrengst van spaartegoeden richting het nulpunt. Het is echter maar de vraag of spaarders er verstandig aan doen om te wachten tot de situatie zich op de spaarmarkt normaliseert.

Alternatieven kunnen dan inmiddels een stuk minder aantrekkelijk zijn. Obligatierendementen zijn ook laag: 1,3 procent op tweejaars staatsobligaties. De aandelenkoersen zijn momenteel in herstel en het ziet er naar uit dat het herstel duurzaam is.

Na een intens donkere periode is het ochtendgloren intens. Timing is everything: het is verstandig om geld te verplaatsen van spaar- naar effectenrekeningen.

Fred Huibers is partner bij Het Haags Effektenkantoor