Resultaten uit het verleden...

Resultaten uit het verleden, bieden geen garantie voor de toekomst. Dat adagium geldt bij uitstek voor de banken. Ook banken die (tot nu toe) redelijk ongeschonden uit de recente stormen zijn gekomen, zijn niet automatisch succesvol na de crisis.

Door Otbert de Jong | PricewaterhouseCoopers

Als de kruitdampen van de crisis zijn opgetrokken zal duidelijk zijn dat het financiële landschap ingrijpend is veranderd. De meest in het oog springende wijziging is de terugkeer van het klassieke bankieren.

Klanten zijn afkerig geworden van complexe financiële producten en banken zijn hardhandig geconfronteerd met de risico’s van het verpakken en doorverkopen van kredieten.

De invloed van een actieve overheid blijft voorlopig groot, helemaal waar die overheid de rol van aandeelhouder op zich heeft genomen. Tel daarbij op de(internationale) initiatieven tot grensoverschrijdend ‘zero-risk’ regelgeving en toezicht en je weet dat de financiële wereld nooit meer helemaal hetzelfde zal worden.

Overleven
Wereldwijd zijn veel financiële instellingen de afgelopen tijd vooral bezig geweest met overleven. Overleven betekent per definitie de focus op de korte termijn. Het is voor banken verleidelijk om te stoppen bij een quick fix, maar dat kan verstrekkende gevolgen hebben voor de stabiliteit op lange termijn.

Er is bestuurlijk durf en daadkracht nodig om een langetermijnstrategie te creëren en deze door te zetten. Een bank moet nu beslissen wat het wil zijn, voor wie en op welke manier.

Schone lei
Geen bank heeft een schone lei, dus het management moet kritisch kijken naar strategische fouten uit het recente verleden op het gebied van giftige marktsegmenten en producten die niet bijdragen aan de strategie.

De toekomst is voor die banken die nu de moed tonen om zich te binden aan perspectiefvolle klantengroepen en daar impact weten te maken. Daarbij horen nieuwe businessmodellen.

Nu is de tijd om – met het oog op risico’s en transparantie - te beslissen of bijvoorbeeld de investerings- commerciële en verzekeringstakken nog wel onder een organisatorisch dak gehuisvest moeten blijven.

Samenwerken
Ook het management moet gaan voldoen aan nieuwe eisen. Samenwerking en een geïntegreerde manier van werken binnen de organisaties zijn daarbij kernwoorden.

Afdelingen die verantwoordelijk zijn voor finance en risicomanagement moeten meer samen optrekken om tegemoet te komen aan de eisen en verwachtingen omtrent transparantie, vereenvoudiging en verslaggeving.

Teams die nieuwe financiële producten ontwikkelen moeten bestaan uit vertegenwoordigers van alle bedrijfsonderdelen, die de producten in de ontwerpfase al beoordelen op aspecten als risico’s, regelgeving en rendementen.

Als banken dit niet zelf doen, bestaat de kans dat de financiële autoriteiten veel strenger en directer toezicht gaan uitoefenen. Gevolg is dat de banken om toestemming moeten vragen bepaalde producten te lanceren of om strategische stappen te zetten. Daar zit niemand op te wachten.

Klaar
Banken moeten zich kortom nu klaar maken voor als de economie weer aantrekt en de vraag naar hun diensten weer aantrekt. Niet dat ze dan klaar zijn: voor banken blijft het zaak om twee stappen vooruit te kijken. Bedrijfsmatige en economische aannames moeten voortdurend getest en in twijfel getrokken worden. De ene crisis is per slot van rekening de andere niet.

Otbert de Jong is partner van PricewaterhouseCoopers en als co-auteur betrokken bij het recent gepubliceerde PwC-onderzoek ‘Future of Banking: returning stability to banks and the banking system.’

NUwerk

Tip de redactie