Geruststellende woorden van Wouter Bos: een AEX-stand onder de 200 punten is beroerd, maar de wereld stort niet in. Banken zijn gewoon open en salarissen worden betaald. Toch word ik er niet écht rustiger van. Hij heeft de afgelopen tijd...

Natuurlijk is de beurs eerder laag geweest en natuurlijk heb ik er persoonlijk nog nooit een boterham minder door gegeten. Toch maak ik me nu wel zorgen, welke verandering komt er op ons af? Afgelopen vrijdag was ik bij een bijeenkomst waar de spreker aangaf dat we nu in de overgang zitten naar een nieuw tijdperk. Hij vergeleek met de overgang van de agrarische tijd naar de tijd van de industriële revolutie. In welke revolutie zitten we dan nu?

Leren
Een aantal zaken kunnen we wel benoemen; de opkomst van mobiele telefonie, internet, thuiswerken en kenniseconomie. Maar kunnen we dat nog betalen als ons huis weinig meer waard is, als we niet zeker zijn van onze baan of ons pensioen?
Het gaat dus veranderen, maar wat moeten we doen om te overleven in deze verandering, wat moeten we leren leren of moeten we minder afleren?

Er zijn heel wat boeken over  lerende organisaties verschenen, van 'wie heeft mijn kaas gepikt' tot 'help de ijsberg smelt'. Allemaal hebben ze een zelfde thema; volwassenen hebben het afgeleerd om te leren en moeten weer leren leren. Leren om weer nieuwsgierig te zijn als een kind, leren om weer eindeloos 'waarom' te vragen en leren om de begaande paden te verlaten. Met deze lerende instelling kunnen organisaties leren en verder komen in hun ontwikkeling. De boeken 'wie heeft mijn kaas gepikt' en 'help de ijsberg smelt' geven een duidelijk beeld van knelpunten in het leren.

Afvraag
Wat ik mij nou oprecht afvraag: Hoe hebben wij het leren eigenlijk afgeleerd? Kwam het doordat we zelfgenoegzaam dachten nu de kern van het leven te kennen? of kwam het doordat eindeloos waarom vragen niet zo slim overkomt? of kwam het door de ontdekking dat het minder energie kost om gewoon te doen wat er van je gevraagd wordt? of misschien doordat het doen van experimenten ook betekent dat je vaak valt (leren met vallen en opstaan is niet altijd even leuk)? of doordat 'de waan van de dag' al een hele dag vult?

Mijn ervaring is dat het onderzoeken van de vooraannames die je hierover hebt al een hele stap zijn naar een lerende houding. Weten waarom je soms géén 'waarom-vraag' stelt maakt bewust van je eigen belemmeringen. Wat houdt jou tegen om je eigen mening, professionaliteit in te zetten ten behoeven van het leren van jouw organisatie?

Sandra Beuving is werkzaam als coach en leidinggevende in organisaties in verandering.