Nobelprijs winnaar Nils Bohr zei ooit: "voorspellen is moeilijk, vooral als het om de toekomst gaat". In mijn rol als ICT-trendwatcher heb ik de afgelopen 10 jaren heel veel trends zien komen en in rook zien opgaan, dus ik acht de stelling van Nils Bohr bewezen.

Door Wim Groenendaal | Logica

De vraag blijft echter, waarom gingen deze trends niet door? Terugkijkend kunnen we drie hoofdredenen aan wijzen: Onwilligheid van consumenten of leveranciers, technologische onvolwassenheid en ja, het economische klimaat. Een drietal voorbeelden van trends die het niet hebben gehaald.

Onwil
Zo zou applicatie-ontwikkeling rond 2002 een industrieel proces zijn, dus met open standaarden en efficiënte productielijnen. Onwil is hier de boosdoener: leveranciers van ontwikkelplatformen waren helemaal niet zo happig op die openheid, immers klantenbinding was voor hen veel belangrijker. Platform specifieke toevoegingen waren van levensbelang hoewel maar weinigen dit zullen geven.

Het meest duidelijke voorbeeld hiervan is wellicht wel het fenomeen Open Database Connectivity (ODBC), een standaard voor het benaderen van databases. Leveranciers zagen niet veel in zo'n standaard set van instructies en kwamen met eigen toevoegingen waardoor er een 'lock-in' ontstond. En de klanten maakten gebruik van deze leveranciers extensie, simpelweg omdat dit het gebruik van databases een stuk eenvoudiger maakte. Tegelijkertijd betekende dit het einde van de standaard.

Mobiel
Een ander voorbeeld is de mobiele toegang tot applicaties. In 2004 zouden 80 procent van de nieuwe applicaties op de mobiel gebruikt moeten kunnen worden. Het is anders gelopen. Technologisch gezien waren er te grote problemen met de betrouwbaarheid van de netwerken, was de interface een ergonomische ramp en bovendien was in veel gevallen geen echte noodzaak voor mobiel gebruik. En tenslotte: het economische klimaat was er in de jaren voor 2004 niet naar om heftig te investeren.

RFID (Radio Frequency Identification) is ook een aardig voorbeeld. RFID, oftewel tags, zou de aloude barcode gaan vervangen en daarmee kon ondermeer winkelbevoorrading veel effectiever worden. Maar dit stuitte op weerstand bij de consument. De consument wilde niet dat hij/zij traceerbaar was door bijvoorbeeld RFID chips in kleding .

Inbreuk
En hoewel de bewuste kledingleverancier voorstelde de chip in de winkels te de-activeren, was de consument niet te overtuigen en is het project werd gestopt. Een vergelijkbaar initiatief van de Europese Bank, om de euro biljetten te voorzien van RFID chips zodat valsmunterij wordt tegen gegaan, stuitte op dezelfde bedenkingen ten aanzien van privacy schending. Consumenten accepteren inbreuk op hun privacy alleen als ze daar zelf profijt van hebben, zoals bij het betalen via je mobiele telefoon.

Het is natuurlijk relatief eenvoudig om niet uitgekomen verwachtingen achteraf te verklaren, vandaar dat volgende week een blik op de toekomst volgt. Spannend.

Wim Groenendaal is Principal IT Consultant bij Logica Management Consulting