Een werknemer kan kortdurend zorgverlof opnemen als hij een zieke partner (waarmee hij samenwoont), zijn (pleeg)kind (dat nog thuis woont) of zijn ouder wil verzorgen.

Voorwaarden zijn dat de zorg noodzakelijk is en dat er niemand anders is dan die werknemer om voor de zieke te zorgen. De werkgever kan achteraf een bewijs van de noodzaak aan de werknemer vragen.

Duur verlof
Het kortdurend zorgverlof bedraagt per jaar maximaal twee keer de werktijd per week. Iemand die fulltime werkt, heeft dus recht op maximaal tien dagen zorgverlof per jaar. Het begin van dit jaar wordt gerekend vanaf de eerste verlofdag. Wie 24 uur per week werkt, heeft dan recht op maximaal (2 x 24 =) 48 uur zorgverlof per jaar. Men kan het kortdurend zorgverlof - in overleg met de werkgever - ook in gedeelten opnemen.

Aanvraag verlof
De werknemer moet vooraf bij de werkgever aangeven dat hij het verlof wil opnemen, of in ieder geval zo snel mogelijk. De werkgever mag het verzoek alleen bij zwaarwegende bedrijfsbelangen weigeren (of stopzetten).

Loon
Tijdens het kortdurend verlof moet de werkgever minimaal zeventig procent van het loon doorbetalen (tot het wettelijk maximumdagloon van 179,90 euro). Hiervan kan worden afgeweken in de cao of in afspraken met de ondernemingsraad of personeelsvertegenwoordiging.

Vakantiedagen
De werkgever mag de dagen voor het kortdurend zorgverlof niet als vakantiedagen inhouden. Het is wel mogelijk dat hierover andere afspraken zijn gemaakt (in de cao of in andere afspraken met de ondernemingsraad of personeelsvertegenwoordiging). Maar ook dan mogen die afspraken alleen gaan over de extra (bovenwettelijke) vakantiedagen en opgespaarde vakantiedagen van het voorgaande jaar.