LUXEMBURG - De EU-ministers van Sociale Zaken en Werkgelegenheid hebben dinsdagochtend vroeg na een marathonvergadering een akkoord bereikt over de maximale duur van de werkweek en rechten van uitzendkrachten. Het akkoord komt er na jaren onenigheid tussen de EU-landen.

Voor de maximale werkweek geldt nu dat die ook langer mag duren dan de tot op heden bepaalde 48 uur. In uitzonderingsgevallen, als werknemer en werkgever het er over eens zijn, is tijdelijk een gemiddelde werkweek van 60 uur toegestaan, of zelfs 65 als wacht- of slaaptijd (in ziekenhuis, brandweerkazerne) wordt meegeteld.

Voor de acht miljoen uitzendkrachten in de EU is bepaald dat zij in principe direct vanaf de eerste dag dat ze aan de slag gaan dezelfde rechten krijgen als vaste krachten. Het gaat bijvoorbeeld om salaris, zwangerschapsverlof, vakantiedagen en doorbetaling bij ziekte.

Uitzendkrachten
Er zijn uitzonderingen mogelijk via cao's of als de werknemers en werkgevers in een land het met de regering eens worden over aparte nationale afspraken. Zij kunnen dan de gelijke rechten voor de uitzendkrachten met twaalf weken opschorten. Vooral Groot-Brittannië drong hier op aan.

De EU-landen konden het gedurende vele jaren niet eens worden over de twee dossiers. De strijd ging tussen landen die de rechten van werknemers wilden uitbreiden en landen die juist meer vrijheid aan de werkgevers willen geven, zoals Groot-Brittannië.

Nog tijdens het overleg maandag in Luxemburg, konden vijf landen - België, Cyprus, Griekenland, Hongarije en Spanje - niet instemmen, maar zij vormden geen blokkerende minderheid en konden daarmee het akkoord niet tegenhouden. Het Europees Parlement moet er nog wel mee instemmen.

Perspectief
Voor Nederland hebben de richtlijnen weinig consequenties. Minister Piet Hein Donner van Sociale Zaken was tevreden over het resultaat en noemde de afspraken een "stap vooruit die perspectief biedt" voor het nog te voeren debat met het Europees Parlement. Voor Donner was het onder meer belangrijk dat uitzendkrachten in andere EU-landen gelijke rechten krijgen als vaste werknemers. In Nederland hadden ze die al.